Nominal Forms
Infinitive eraginn
Past participle eraginn
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | ginn eran |
| du | gëss eran |
| hien;si;hatt;et | gëtt eran |
| mir | ginn eran |
| dir | gitt eran |
| si | ginn eran |
Preterite
| ech | gouf eran |
| du | goufs eran |
| hien;si;hatt;et | gouf eran |
| mir | goufen eran |
| dir | gouft eran |
| si | goufen eran |
Perfect
| ech | hu eraginn |
| du | hues eraginn |
| hien;si;hatt;et | huet eraginn |
| mir | hu eraginn |
| dir | hutt eraginn |
| si | hu eraginn |
Pluperfect
| ech | hat eraginn |
| du | has eraginn |
| hien;si;hatt;et | hat eraginn |
| mir | hate eraginn |
| dir | hat eraginn |
| si | hate eraginn |
Future I
| ech | wäert eraginn |
| du | wäerts eraginn |
| hien;si;hatt;et | wäert eraginn |
| mir | wäerte eraginn |
| dir | wäert eraginn |
| si | wäerte eraginn |
Future II
| ech | wäert eraginn hunn |
| du | wäerts eraginn hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert eraginn hunn |
| mir | wäerte eraginn hunn |
| dir | wäert eraginn hunn |
| si | wäerte eraginn hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif eraginn |
| du | géifs eraginn |
| hien;si;hatt;et | géif eraginn |
| mir | géife eraginn |
| dir | géift eraginn |
| si | géife eraginn |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt eraginn |
| du | häss eraginn |
| hien;si;hatt;et | hätt eraginn |
| mir | hätte eraginn |
| dir | hätt eraginn |
| si | hätte eraginn |
Simple Conjunctive II
| ech | géif eran |
| du | géifs eran |
| hien;si;hatt;et | géif eran |
| mir | géifen eran |
| dir | géift eran |
| si | géifen eran |
Imperative
| Singular | gëff eran |
| Plural | gitt eran |
Verbs conjugated like eraginn
ausginn,
dropginn,
duerchginn,
eraginn,
erëmginn,
erginn,
erofginn,
eropginn,
ewechginn,
ginn,
hanneschtginn,
hierginn,
iwwerginn,
noginn,
ofginn,
opginn,
uginn,
verginn,
zeréckginn,
zouginn, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences