Nominal Forms
Infinitive dohiklaken
Past participle dohigeklaakt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | klaken dohin |
| du | klaaks dohin |
| hien;si;hatt;et | klaakt dohin |
| mir | klaken dohin |
| dir | klaakt dohin |
| si | klaken dohin |
Preterite
Perfect
| ech | hu dohigeklaakt |
| du | hues dohigeklaakt |
| hien;si;hatt;et | huet dohigeklaakt |
| mir | hu dohigeklaakt |
| dir | hutt dohigeklaakt |
| si | hu dohigeklaakt |
Pluperfect
| ech | hat dohigeklaakt |
| du | has dohigeklaakt |
| hien;si;hatt;et | hat dohigeklaakt |
| mir | hate dohigeklaakt |
| dir | hat dohigeklaakt |
| si | hate dohigeklaakt |
Future I
| ech | wäert dohiklaken |
| du | wäerts dohiklaken |
| hien;si;hatt;et | wäert dohiklaken |
| mir | wäerte dohiklaken |
| dir | wäert dohiklaken |
| si | wäerte dohiklaken |
Future II
| ech | wäert dohigeklaakt hunn |
| du | wäerts dohigeklaakt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert dohigeklaakt hunn |
| mir | wäerte dohigeklaakt hunn |
| dir | wäert dohigeklaakt hunn |
| si | wäerte dohigeklaakt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif dohiklaken |
| du | géifs dohiklaken |
| hien;si;hatt;et | géif dohiklaken |
| mir | géife dohiklaken |
| dir | géift dohiklaken |
| si | géife dohiklaken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt dohigeklaakt |
| du | häss dohigeklaakt |
| hien;si;hatt;et | hätt dohigeklaakt |
| mir | hätte dohigeklaakt |
| dir | hätt dohigeklaakt |
| si | hätte dohigeklaakt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | klak dohin |
| Plural | klaakt dohin |
Verbs conjugated like dohiklaken
anhaken,
apaken,
auspaken,
bepaken,
dohiklaken,
dropklaken,
ëmpaken,
ënnerhaken,
entschlaken,
haken,
hiklaken,
klaken,
ofhaken,
paken,
upaken,
verpaken,
zouklaken,
zoupaken,
Translations
Etymology
Sample Sentences