Nominal Forms
Infinitive deefen
Past participle gedeeft
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | deefen |
| du | deefs |
| hien;si;hatt;et | deeft |
| mir | deefen |
| dir | deeft |
| si | deefen |
Preterite
Perfect
| ech | hu gedeeft |
| du | hues gedeeft |
| hien;si;hatt;et | huet gedeeft |
| mir | hu gedeeft |
| dir | hutt gedeeft |
| si | hu gedeeft |
Pluperfect
| ech | hat gedeeft |
| du | has gedeeft |
| hien;si;hatt;et | hat gedeeft |
| mir | hate gedeeft |
| dir | hat gedeeft |
| si | hate gedeeft |
Future I
| ech | wäert deefen |
| du | wäerts deefen |
| hien;si;hatt;et | wäert deefen |
| mir | wäerte deefen |
| dir | wäert deefen |
| si | wäerte deefen |
Future II
| ech | wäert gedeeft hunn |
| du | wäerts gedeeft hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert gedeeft hunn |
| mir | wäerte gedeeft hunn |
| dir | wäert gedeeft hunn |
| si | wäerte gedeeft hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif deefen |
| du | géifs deefen |
| hien;si;hatt;et | géif deefen |
| mir | géife deefen |
| dir | géift deefen |
| si | géife deefen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt gedeeft |
| du | häss gedeeft |
| hien;si;hatt;et | hätt gedeeft |
| mir | hätte gedeeft |
| dir | hätt gedeeft |
| si | hätte gedeeft |
Simple Conjunctive II
Verbs conjugated like deefen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
1. From Middle High German döufen, from Old High German *doufen, northern variant of toufen, from Proto-West Germanic *daupijan.
2. Cognate with German taufen, Dutch dopen. Also related with English dip. See: Middle High German '
döufen', German, old spelling '
taufen', Dutch '
dopen', English '
dip'.
Sample Sentences