Nominal Forms
Infinitive blennen
Past participle geblennt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | blennen |
| du | blenns |
| hien;si;hatt;et | blennt |
| mir | blennen |
| dir | blennt |
| si | blennen |
Preterite
Perfect
| ech | hu geblennt |
| du | hues geblennt |
| hien;si;hatt;et | huet geblennt |
| mir | hu geblennt |
| dir | hutt geblennt |
| si | hu geblennt |
Pluperfect
| ech | hat geblennt |
| du | has geblennt |
| hien;si;hatt;et | hat geblennt |
| mir | hate geblennt |
| dir | hat geblennt |
| si | hate geblennt |
Future I
| ech | wäert blennen |
| du | wäerts blennen |
| hien;si;hatt;et | wäert blennen |
| mir | wäerte blennen |
| dir | wäert blennen |
| si | wäerte blennen |
Future II
| ech | wäert geblennt hunn |
| du | wäerts geblennt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert geblennt hunn |
| mir | wäerte geblennt hunn |
| dir | wäert geblennt hunn |
| si | wäerte geblennt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif blennen |
| du | géifs blennen |
| hien;si;hatt;et | géif blennen |
| mir | géife blennen |
| dir | géift blennen |
| si | géife blennen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt geblennt |
| du | häss geblennt |
| hien;si;hatt;et | hätt geblennt |
| mir | hätte geblennt |
| dir | hätt geblennt |
| si | hätte geblennt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | blenn |
| Plural | blennt |
Verbs conjugated like blennen
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From Old High German blenten. Cognate with German blenden, Dutch blenden, English blind. See: German, old spelling '
blenden', Dutch '
blenden', English '
blind'.
Sample Sentences