Nominal Forms
Infinitive ausdreiwen
Past participle ausgedriwwen
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | dreiwen aus |
| du | dreifs aus |
| hien;si;hatt;et | dreift aus |
| mir | dreiwen aus |
| dir | dreift aus |
| si | dreiwen aus |
Preterite
Perfect
| ech | hu ausgedriwwen |
| du | hues ausgedriwwen |
| hien;si;hatt;et | huet ausgedriwwen |
| mir | hu ausgedriwwen |
| dir | hutt ausgedriwwen |
| si | hu ausgedriwwen |
Pluperfect
| ech | hat ausgedriwwen |
| du | has ausgedriwwen |
| hien;si;hatt;et | hat ausgedriwwen |
| mir | hate ausgedriwwen |
| dir | hat ausgedriwwen |
| si | hate ausgedriwwen |
Future I
| ech | wäert ausdreiwen |
| du | wäerts ausdreiwen |
| hien;si;hatt;et | wäert ausdreiwen |
| mir | wäerte ausdreiwen |
| dir | wäert ausdreiwen |
| si | wäerte ausdreiwen |
Future II
| ech | wäert ausgedriwwen hunn |
| du | wäerts ausgedriwwen hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgedriwwen hunn |
| mir | wäerte ausgedriwwen hunn |
| dir | wäert ausgedriwwen hunn |
| si | wäerte ausgedriwwen hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ausdreiwen |
| du | géifs ausdreiwen |
| hien;si;hatt;et | géif ausdreiwen |
| mir | géife ausdreiwen |
| dir | géift ausdreiwen |
| si | géife ausdreiwen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ausgedriwwen |
| du | häss ausgedriwwen |
| hien;si;hatt;et | hätt ausgedriwwen |
| mir | hätte ausgedriwwen |
| dir | hätt ausgedriwwen |
| si | hätte ausgedriwwen |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | dreif aus |
| Plural | dreift aus |
Verbs conjugated like ausdreiwen
andreiwen,
areiwen,
ausdreiwen,
ausreiwen,
ausschreiwen,
beschreiwen,
dreiwen,
derbäischreiwen,
ëmschreiwen,
ënnerdreiwen,
ënnerschreiwen,
erandreiwen,
erausdreiwen,
erëmdreiwen,
erofdreiwen,
eropdreiwen,
ewechdreiwen,
ewechreiwen,
hannerdreiwen,
hanneschtschreiwen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences