Nominal Forms
Infinitive ausaarten
Past participle ausgeaart
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | aarten aus |
| du | aarts aus |
| hien;si;hatt;et | aart aus |
| mir | aarten aus |
| dir | aart aus |
| si | aarten aus |
Preterite
Perfect
| ech | si ausgeaart |
| du | bass ausgeaart |
| hien;si;hatt;et | ass ausgeaart |
| mir | si ausgeaart |
| dir | sidd ausgeaart |
| si | si ausgeaart |
Pluperfect
| ech | war ausgeaart |
| du | waars ausgeaart |
| hien;si;hatt;et | war ausgeaart |
| mir | ware ausgeaart |
| dir | waart ausgeaart |
| si | ware ausgeaart |
Future I
| ech | wäert ausaarten |
| du | wäerts ausaarten |
| hien;si;hatt;et | wäert ausaarten |
| mir | wäerte ausaarten |
| dir | wäert ausaarten |
| si | wäerte ausaarten |
Future II
| ech | wäert ausgeaart sinn |
| du | wäerts ausgeaart sinn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgeaart sinn |
| mir | wäerte ausgeaart sinn |
| dir | wäert ausgeaart sinn |
| si | wäerte ausgeaart sinn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ausaarten |
| du | géifs ausaarten |
| hien;si;hatt;et | géif ausaarten |
| mir | géife ausaarten |
| dir | géift ausaarten |
| si | géife ausaarten |
Conjunctive II Perfect
| ech | wier ausgeaart |
| du | wiers ausgeaart |
| hien;si;hatt;et | wier ausgeaart |
| mir | wiere ausgeaart |
| dir | wiert ausgeaart |
| si | wiere ausgeaart |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | aart aus |
| Plural | aart aus |
Verbs conjugated like ausaarten
abetten,
afetten,
aliichten,
araschten,
ariichten,
aschalten,
ausaarten,
ausbeuten,
ausbiischten,
ausdënsten,
ausfechten,
auslaaschten,
ausliichten,
ausraschten,
ausriichten,
ausrüsten,
ausschalten,
ausschluechten,
auswäerten,
auswuchten, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences