Nominal Forms
Infinitive andrécken
Past participle agedréckt
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | drécken an |
| du | drécks an |
| hien;si;hatt;et | dréckt an |
| mir | drécken an |
| dir | dréckt an |
| si | drécken an |
Preterite
Perfect
| ech | hu agedréckt |
| du | hues agedréckt |
| hien;si;hatt;et | huet agedréckt |
| mir | hu agedréckt |
| dir | hutt agedréckt |
| si | hu agedréckt |
Pluperfect
| ech | hat agedréckt |
| du | has agedréckt |
| hien;si;hatt;et | hat agedréckt |
| mir | hate agedréckt |
| dir | hat agedréckt |
| si | hate agedréckt |
Future I
| ech | wäert andrécken |
| du | wäerts andrécken |
| hien;si;hatt;et | wäert andrécken |
| mir | wäerte andrécken |
| dir | wäert andrécken |
| si | wäerte andrécken |
Future II
| ech | wäert agedréckt hunn |
| du | wäerts agedréckt hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert agedréckt hunn |
| mir | wäerte agedréckt hunn |
| dir | wäert agedréckt hunn |
| si | wäerte agedréckt hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif andrécken |
| du | géifs andrécken |
| hien;si;hatt;et | géif andrécken |
| mir | géife andrécken |
| dir | géift andrécken |
| si | géife andrécken |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt agedréckt |
| du | häss agedréckt |
| hien;si;hatt;et | hätt agedréckt |
| mir | hätte agedréckt |
| dir | hätt agedréckt |
| si | hätte agedréckt |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | dréck an |
| Plural | dréckt an |
Verbs conjugated like andrécken
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
From an- + drécken.
Sample Sentences