Nominal Forms
Infinitive alogéieren
Past participle alogéiert
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | logéieren an |
| du | logéiers an |
| hien;si;hatt;et | logéiert an |
| mir | logéieren an |
| dir | logéiert an |
| si | logéieren an |
Preterite
Perfect
| ech | hu alogéiert |
| du | hues alogéiert |
| hien;si;hatt;et | huet alogéiert |
| mir | hu alogéiert |
| dir | hutt alogéiert |
| si | hu alogéiert |
Pluperfect
| ech | hat alogéiert |
| du | has alogéiert |
| hien;si;hatt;et | hat alogéiert |
| mir | hate alogéiert |
| dir | hat alogéiert |
| si | hate alogéiert |
Future I
| ech | wäert alogéieren |
| du | wäerts alogéieren |
| hien;si;hatt;et | wäert alogéieren |
| mir | wäerte alogéieren |
| dir | wäert alogéieren |
| si | wäerte alogéieren |
Future II
| ech | wäert alogéiert hunn |
| du | wäerts alogéiert hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert alogéiert hunn |
| mir | wäerte alogéiert hunn |
| dir | wäert alogéiert hunn |
| si | wäerte alogéiert hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif alogéieren |
| du | géifs alogéieren |
| hien;si;hatt;et | géif alogéieren |
| mir | géife alogéieren |
| dir | géift alogéieren |
| si | géife alogéieren |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt alogéiert |
| du | häss alogéiert |
| hien;si;hatt;et | hätt alogéiert |
| mir | hätte alogéiert |
| dir | hätt alogéiert |
| si | hätte alogéiert |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | logéier an |
| Plural | logéiert an |
Verbs conjugated like alogéieren
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
Sample Sentences