Nominal Forms
Infinitive abiergeren
Past participle agebiergert
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | biergeren an |
| du | biergers an |
| hien;si;hatt;et | biergert an |
| mir | biergeren an |
| dir | biergert an |
| si | biergeren an |
Preterite
Perfect
| ech | hu agebiergert |
| du | hues agebiergert |
| hien;si;hatt;et | huet agebiergert |
| mir | hu agebiergert |
| dir | hutt agebiergert |
| si | hu agebiergert |
Pluperfect
| ech | hat agebiergert |
| du | has agebiergert |
| hien;si;hatt;et | hat agebiergert |
| mir | hate agebiergert |
| dir | hat agebiergert |
| si | hate agebiergert |
Future I
| ech | wäert abiergeren |
| du | wäerts abiergeren |
| hien;si;hatt;et | wäert abiergeren |
| mir | wäerte abiergeren |
| dir | wäert abiergeren |
| si | wäerte abiergeren |
Future II
| ech | wäert agebiergert hunn |
| du | wäerts agebiergert hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert agebiergert hunn |
| mir | wäerte agebiergert hunn |
| dir | wäert agebiergert hunn |
| si | wäerte agebiergert hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif abiergeren |
| du | géifs abiergeren |
| hien;si;hatt;et | géif abiergeren |
| mir | géife abiergeren |
| dir | géift abiergeren |
| si | géife abiergeren |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt agebiergert |
| du | häss agebiergert |
| hien;si;hatt;et | hätt agebiergert |
| mir | hätte agebiergert |
| dir | hätt agebiergert |
| si | hätte agebiergert |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | bierger an |
| Plural | biergert an |
Verbs conjugated like abiergeren
afferen,
ahnen,
akeren,
ankeren,
anäscheren,
abauen,
abéien,
abëtonéieren,
abiergeren,
ablennen,
abuddelen,
anchecken,
acrèmen,
andäitschen,
andämmen,
andecken,
andeelen,
andrécken,
andréien,
andréinen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Translations
Etymology
German einbürgern See: German, old spelling '
einbürgern'.
Sample Sentences