vilico – Latin verb conjugation

Latin verb forms of vilico

The word "vilico" is not included in the database, but Verbix uses automation to display the inflected forms.

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): vilicō

Active Nominal Forms

Infinitive: vilicā́re
Present participle: vilicāns; vilicántis
Future participle: vilicātúrus
Gerund: vilicándum
Gerundive: vilicándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: vilicā́re
Perfect participle: vilicā́tum



Active

Indicative

Present

egovilicō
tūvilicās
isvilicat
nōsvilicā́mus
vōsvilicā́tis
iīvilicant

Imperfect

egovilicā́bam
tūvilicā́bās
isvilicā́bat
nōsvilicābā́mus
vōsvilicābā́tis
iīvilicā́bant

I Future

egovilicā́bō
tūvilicā́bis
isvilicā́bit
nōsvilicā́bimus
vōsvilicā́bitis
iīvilicā́bunt

Perfect

egovilicā́vī
tūvilicāvístī
isvilicā́vit
nōsvilicā́vimus
vōsvilicāvístis
iīvilicāvḗrunt

Pluperfect

egovilicā́veram
tūvilicā́verās
isvilicā́verat
nōsvilicāverā́mus
vōsvilicāverā́tis
iīvilicā́verant

II Future

egovilicā́verō
tūvilicā́veris
isvilicā́verit
nōsvilicāvérimus
vōsvilicāvéritis
iīvilicā́verint

Subjunctive

Present

egovilicem
tūvilicēs
isvilicet
nōsvilicḗmus
vōsvilicḗtis
iīvilicent

Imperfect

egovilicā́rem
tūvilicā́rēs
isvilicā́ret
nōsvilicārḗmus
vōsvilicārḗtis
iīvilicā́rent








Perfect

egovilicā́verim
tūvilicā́veris
isvilicā́verit
nōsvilicāvérimus
vōsvilicāvéritis
iīvilicā́verint

Pluperfect

egovilicāvíssem
tūvilicāvíssēs
isvilicāvísset
nōsvilicāvissḗmus
vōsvilicāvissḗtis
iīvilicāvíssent

I Imperative

tūvilicā
vōsvilicā́te

II Imperative

tūvilicā́tō
isvilicā́tō
vōsvilicātṓte
iīvilicántō

Passive

Indicative

Present

egovilicor
tūvilicā́ris
isvilicā́tur
nōsvilicā́mur
vōsvilicā́minī
iīvilicántur

Imperfect

egovilicā́bar
tūvilicābā́ris
isvilicābā́tur
nōsvilicābā́mur
vōsvilicābā́minī
iīvilicābántur

I Future

egovilicā́bor
tūvilicā́beris
isvilicā́bitur
nōsvilicā́bimur
vōsvilicābíminī
iīvilicābúntur

Perfect

egovilicā́tus sum
tūvilicā́tus es
isvilicā́tus est
nōsvilicā́tī sumus
vōsvilicā́tī estis
iīvilicā́tī sunt

Pluperfect

egovilicā́tus eram
tūvilicā́tus erās
isvilicā́tus erat
nōsvilicā́tī erāmus
vōsvilicā́tī erātis
iīvilicā́tī erant

II Future

egovilicā́tus erō
tūvilicā́tus eris
isvilicā́tus erit
nōsvilicā́tī erimus
vōsvilicā́tī eritis
iīvilicā́tī erunt

Subjunctive

Present

egovilicer
tūvilicḗris
isvilicḗtur
nōsvilicḗmur
vōsvilicḗminī
iīvilicḗntur

Imperfect

egovilicā́rer
tūvilicārḗris
isvilicārḗtur
nōsvilicārḗmur
vōsvilicārḗminī
iīvilicārḗntur








Perfect

egovilicā́tus sim
tūvilicā́tus sīs
isvilicā́tus sit
nōsvilicā́tī sīmus
vōsvilicā́tī sītis
iīvilicā́tī sint

Pluperfect

egovilicā́tus essem
tūvilicā́tus essēs
isvilicā́tus esset
nōsvilicā́tī essēmus
vōsvilicā́tī essētis
iīvilicā́tī essent

Verbs conjugated like 'vilico'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'vilico'

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Latin vīlicus
3. Proto-Indo-European *-h₂
4. Proto-Indo-European *-éh₂
5. Proto-Indo-European *-yéti
6. Proto-Indo-European *-eh₂yéti
7. Proto-Indo-European *-h₂tiinflu.
8. Proto-Italic *-ājō
9. Proto-Italic *-āō
10. Latin -ō
11. Latin vīlicō
12. From vīlicus + -ō (foming verbs).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses

  • (Lucas 16:2) et vocavit illum et ait illi quid hoc audio de te redde rationem vilicationis tuae iam enim non poteris vilicare And he called him, and said unto him, How is it that I hear this of thee? give an account of thy stewardship; for thou mayest be no longer steward.