(Ind. Present 1.sg.): praeconor
Infinitive:
Present participle:
praeconāns; praeconántis
Future participle:
praeconātúrus
Gerund:
praeconándum
Gerundive:
praeconándus
Infinitive:
Perfect participle:
praeconā́tum
Present
Imperfect
I Future
Perfect
Pluperfect
II Future
Present
Imperfect
Perfect
Pluperfect
| tū | praeconā́re |
| vōs | praeconā́minī |
| tū | praeconā́tor |
| is | praeconā́tor |
| iī | praeconántor |
Present
| ego | praeconor |
| tū | praeconā́ris |
| is | praeconā́tur |
| nōs | praeconā́mur |
| vōs | praeconā́minī |
| iī | praeconántur |
Imperfect
| ego | praeconā́bar |
| tū | praeconābā́ris |
| is | praeconābā́tur |
| nōs | praeconābā́mur |
| vōs | praeconābā́minī |
| iī | praeconābántur |
I Future
| ego | praeconā́bor |
| tū | praeconā́beris |
| is | praeconā́bitur |
| nōs | praeconā́bimur |
| vōs | praeconābíminī |
| iī | praeconābúntur |
Perfect
| ego | praeconā́tus sum |
| tū | praeconā́tus es |
| is | praeconā́tus est |
| nōs | praeconā́tī sumus |
| vōs | praeconā́tī estis |
| iī | praeconā́tī sunt |
Pluperfect
| ego | praeconā́tus eram |
| tū | praeconā́tus erās |
| is | praeconā́tus erat |
| nōs | praeconā́tī erāmus |
| vōs | praeconā́tī erātis |
| iī | praeconā́tī erant |
II Future
| ego | praeconā́tus erō |
| tū | praeconā́tus eris |
| is | praeconā́tus erit |
| nōs | praeconā́tī erimus |
| vōs | praeconā́tī eritis |
| iī | praeconā́tī erunt |
Present
| ego | praeconer |
| tū | praeconḗris |
| is | praeconḗtur |
| nōs | praeconḗmur |
| vōs | praeconḗminī |
| iī | praeconḗntur |
Imperfect
| ego | praeconā́rer |
| tū | praeconārḗris |
| is | praeconārḗtur |
| nōs | praeconārḗmur |
| vōs | praeconārḗminī |
| iī | praeconārḗntur |
Perfect
| ego | praeconā́tus sim |
| tū | praeconā́tus sīs |
| is | praeconā́tus sit |
| nōs | praeconā́tī sīmus |
| vōs | praeconā́tī sītis |
| iī | praeconā́tī sint |
Pluperfect
| ego | praeconā́tus essem |
| tū | praeconā́tus essēs |
| is | praeconā́tus esset |
| nōs | praeconā́tī essēmus |
| vōs | praeconā́tī essētis |
| iī | praeconā́tī essent |