oscito – Latin verb conjugation

Latin verb forms of oscito

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): ōscitō

Active Nominal Forms

Infinitive: ōscitā́re
Present participle: ōscitāns; ōscitántis
Future participle: ōscitātúrus
Gerund: ōscitándum
Gerundive: ōscitándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: ōscitā́re
Perfect participle: ōscitā́tum



Active

Indicative

Present

egoōscitō
tūōscitās
isōscitat
nōsōscitā́mus
vōsōscitā́tis
iīōscitant

Imperfect

egoōscitā́bam
tūōscitā́bās
isōscitā́bat
nōsōscitābā́mus
vōsōscitābā́tis
iīōscitā́bant

I Future

egoōscitā́bō
tūōscitā́bis
isōscitā́bit
nōsōscitā́bimus
vōsōscitā́bitis
iīōscitā́bunt

Perfect

egoōscitā́vī
tūōscitāvístī
isōscitā́vit
nōsōscitā́vimus
vōsōscitāvístis
iīōscitāvḗrunt

Pluperfect

egoōscitā́veram
tūōscitā́verās
isōscitā́verat
nōsōscitāverā́mus
vōsōscitāverā́tis
iīōscitā́verant

II Future

egoōscitā́verō
tūōscitā́veris
isōscitā́verit
nōsōscitāvérimus
vōsōscitāvéritis
iīōscitā́verint

Subjunctive

Present

egoōscitem
tūōscitēs
isōscitet
nōsōscitḗmus
vōsōscitḗtis
iīōscitent

Imperfect

egoōscitā́rem
tūōscitā́rēs
isōscitā́ret
nōsōscitārḗmus
vōsōscitārḗtis
iīōscitā́rent








Perfect

egoōscitā́verim
tūōscitā́veris
isōscitā́verit
nōsōscitāvérimus
vōsōscitāvéritis
iīōscitā́verint

Pluperfect

egoōscitāvíssem
tūōscitāvíssēs
isōscitāvísset
nōsōscitāvissḗmus
vōsōscitāvissḗtis
iīōscitāvíssent

I Imperative

tūōscitā
vōsōscitā́te

II Imperative

tūōscitā́tō
isōscitā́tō
vōsōscitātṓte
iīōscitántō

Passive

Indicative

Present

egoōscitor
tūōscitā́ris
isōscitā́tur
nōsōscitā́mur
vōsōscitā́minī
iīōscitántur

Imperfect

egoōscitā́bar
tūōscitābā́ris
isōscitābā́tur
nōsōscitābā́mur
vōsōscitābā́minī
iīōscitābántur

I Future

egoōscitā́bor
tūōscitā́beris
isōscitā́bitur
nōsōscitā́bimur
vōsōscitābíminī
iīōscitābúntur

Perfect

egoōscitā́tus sum
tūōscitā́tus es
isōscitā́tus est
nōsōscitā́tī sumus
vōsōscitā́tī estis
iīōscitā́tī sunt

Pluperfect

egoōscitā́tus eram
tūōscitā́tus erās
isōscitā́tus erat
nōsōscitā́tī erāmus
vōsōscitā́tī erātis
iīōscitā́tī erant

II Future

egoōscitā́tus erō
tūōscitā́tus eris
isōscitā́tus erit
nōsōscitā́tī erimus
vōsōscitā́tī eritis
iīōscitā́tī erunt

Subjunctive

Present

egoōsciter
tūōscitḗris
isōscitḗtur
nōsōscitḗmur
vōsōscitḗminī
iīōscitḗntur

Imperfect

egoōscitā́rer
tūōscitārḗris
isōscitārḗtur
nōsōscitārḗmur
vōsōscitārḗminī
iīōscitārḗntur








Perfect

egoōscitā́tus sim
tūōscitā́tus sīs
isōscitā́tus sit
nōsōscitā́tī sīmus
vōsōscitā́tī sītis
iīōscitā́tī sint

Pluperfect

egoōscitā́tus essem
tūōscitā́tus essēs
isōscitā́tus esset
nōsōscitā́tī essēmus
vōsōscitā́tī essētis
iīōscitā́tī essent

Verbs conjugated like 'oscito'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'oscito'

noscito, cito, concito, excito, incito, occido, recito, scio, scitor, sospito,

Translations

Etymology

From ōs (“mouth”) + citō (“to cause to move”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • at ille reversus deambulavit in domo semel huc et illuc et ascendit et incubuit super eum et oscitavit puer septies aperuitque oculos

Vulgate Verses

  • (II Reges 4:35) at ille reversus deambulavit in domo semel huc et illuc et ascendit et incubuit super eum et oscitavit puer septies aperuitque oculos Then he returned, and walked in the house to and fro; and went up, and stretched himself upon him: and the child sneezed seven times, and the child opened his eyes.