(Ind. Present 1.sg.): obtestor
Infinitive:
Present participle:
obtestāns; obtestántis
Future participle:
obtestātúrus
Gerund:
obtestándum
Gerundive:
obtestándus
Infinitive:
Perfect participle:
obtestā́tum
Present
Imperfect
I Future
Perfect
Pluperfect
II Future
Present
Imperfect
Perfect
Pluperfect
| tū | obtestā́re |
| vōs | obtestā́minī |
| tū | obtestā́tor |
| is | obtestā́tor |
| iī | obtestántor |
Present
| ego | obtestor |
| tū | obtestā́ris |
| is | obtestā́tur |
| nōs | obtestā́mur |
| vōs | obtestā́minī |
| iī | obtestántur |
Imperfect
| ego | obtestā́bar |
| tū | obtestābā́ris |
| is | obtestābā́tur |
| nōs | obtestābā́mur |
| vōs | obtestābā́minī |
| iī | obtestābántur |
I Future
| ego | obtestā́bor |
| tū | obtestā́beris |
| is | obtestā́bitur |
| nōs | obtestā́bimur |
| vōs | obtestābíminī |
| iī | obtestābúntur |
Perfect
| ego | obtestā́tus sum |
| tū | obtestā́tus es |
| is | obtestā́tus est |
| nōs | obtestā́tī sumus |
| vōs | obtestā́tī estis |
| iī | obtestā́tī sunt |
Pluperfect
| ego | obtestā́tus eram |
| tū | obtestā́tus erās |
| is | obtestā́tus erat |
| nōs | obtestā́tī erāmus |
| vōs | obtestā́tī erātis |
| iī | obtestā́tī erant |
II Future
| ego | obtestā́tus erō |
| tū | obtestā́tus eris |
| is | obtestā́tus erit |
| nōs | obtestā́tī erimus |
| vōs | obtestā́tī eritis |
| iī | obtestā́tī erunt |
Present
| ego | obtester |
| tū | obtestḗris |
| is | obtestḗtur |
| nōs | obtestḗmur |
| vōs | obtestḗminī |
| iī | obtestḗntur |
Imperfect
| ego | obtestā́rer |
| tū | obtestārḗris |
| is | obtestārḗtur |
| nōs | obtestārḗmur |
| vōs | obtestārḗminī |
| iī | obtestārḗntur |
Perfect
| ego | obtestā́tus sim |
| tū | obtestā́tus sīs |
| is | obtestā́tus sit |
| nōs | obtestā́tī sīmus |
| vōs | obtestā́tī sītis |
| iī | obtestā́tī sint |
Pluperfect
| ego | obtestā́tus essem |
| tū | obtestā́tus essēs |
| is | obtestā́tus esset |
| nōs | obtestā́tī essēmus |
| vōs | obtestā́tī essētis |
| iī | obtestā́tī essent |