mitto – Latin verb conjugation

Latin verb forms of mitto

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): mittō

Active Nominal Forms

Infinitive: míttere
Present participle: mittēns; mitténtis
Future participle: missúrus
Gerund: mitténdum
Gerundive: mitténdus

Passive Nominal Forms

Infinitive: míttere
Perfect participle: missum



Active

Indicative

Present

egomittō
tūmittis
ismittit
nōsmíttimus
vōsmíttitis
iīmittunt

Imperfect

egomittḗbam
tūmittḗbās
ismittḗbat
nōsmittēbā́mus
vōsmittēbā́tis
iīmittḗbant

I Future

egomittam
tūmittēs
ismittet
nōsmittḗmus
vōsmittḗtis
iīmittent

Perfect

egomīsī
tūmīsístī
ismīsit
nōsmīsimus
vōsmīsístis
iīmīsḗrunt

Pluperfect

egomī́seram
tūmī́serās
ismī́serat
nōsmīserā́mus
vōsmīserā́tis
iīmī́serant

II Future

egomī́serō
tūmī́seris
ismī́serit
nōsmīsérimus
vōsmīséritis
iīmī́serint

Subjunctive

Present

egomittam
tūmittās
ismittat
nōsmittā́mus
vōsmittā́tis
iīmittant

Imperfect

egomitterem
tūmitterēs
ismitteret
nōsmitterḗmus
vōsmitterḗtis
iīmitterent








Perfect

egomī́serim
tūmī́seris
ismī́serit
nōsmīsérimus
vōsmīséritis
iīmī́serint

Pluperfect

egomīsíssem
tūmīsíssēs
ismīsísset
nōsmīsissḗmus
vōsmīsissḗtis
iīmīsíssent

I Imperative

tūmitte
vōsmíttite

II Imperative

tūmíttitō
ismíttitō
vōsmittitṓte
iīmittúntō

Passive

Indicative

Present

egomittor
tūmítteris
ismíttitur
nōsmíttimur
vōsmittíminī
iīmittúntur

Imperfect

egomittḗbar
tūmittēbā́ris
ismittēbā́tur
nōsmittēbā́mur
vōsmittēbā́minī
iīmittēbántur

I Future

egomittar
tūmittḗris
ismittḗtur
nōsmittḗmur
vōsmittḗminī
iīmitténtur

Perfect

egomissus sum
tūmissus es
ismissus est
nōsmissī sumus
vōsmissī estis
iīmissī sunt

Pluperfect

egomissus eram
tūmissus erās
ismissus erat
nōsmissī erāmus
vōsmissī erātis
iīmissī erant

II Future

egomissus erō
tūmissus eris
ismissus erit
nōsmissī erimus
vōsmissī eritis
iīmissī erunt

Subjunctive

Present

egomittar
tūmittā́ris
ismittā́tur
nōsmittā́mur
vōsmittā́minī
iīmittā́ntur

Imperfect

egomitterer
tūmitterḗris
ismitterḗtur
nōsmitterḗmur
vōsmitterḗminī
iīmitterḗntur








Perfect

egomissus sim
tūmissus sīs
ismissus sit
nōsmissī sīmus
vōsmissī sītis
iīmissī sint

Pluperfect

egomissus essem
tūmissus essēs
ismissus esset
nōsmissī essēmus
vōsmissī essētis
iīmissī essent

Verbs similar to 'mitto'

amitto, emitto, omitto, admitto, cito, comitto, demitto, dicto, dimitto, disto,

Translations

Etymology

1. Likely from mītō via the so-called littera rule, from Proto-Italic *meitō, from Proto-Indo-European *meyth₂- (“exchange, remove”), an extension of the root *mey- (“change”). From the original meaning “to exchange” a semantic shift occurred to “to give, bestow” and then “to let go, send”.
2. Cognate with South Picene meitims, meitimúm (“monument”, nom. and acc. sg. respectively). External cognates include Sanskrit मेथति (méthati, “to become hostile, quarrel”), and Gothic 𐌹𐌽𐌼𐌰𐌹𐌳𐌾𐌰𐌽 (inmaidjan, “to change”). Sihler explains the perfect form mīsī as a derivative of *mīss-, itself from *mīt-s-.
3. Based on the attested hapax legomenon cōsmittō for committō, some reconstruct the root with an initial s-, but De Vaan regards the hapax as not trustworthy enough. If the root is reconstructed with an initial s-, then the term may connect to Proto-Germanic *smītaną. See: Proto-Italic '*meitō', Sanskrit 'मेथति', Proto-Germanic '*smītaną'.

Verbs referencing "mitto"

Old French metre, Wallon mete, English message.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • adsumetque aquam sanctam in vase fictili et pauxillum terrae de pavimento tabernaculi mittet in eam
  • mitte viros qui considerent terram Chanaan quam daturus sum filiis Israhel singulos de singulis tribubus ex principibus
  • fecit Moses quod Dominus imperarat de deserto Pharan mittens principes viros quorum ista sunt nomina
  • haec sunt nomina virorum quos misit Moses ad considerandam terram vocavitque Osee filium Nun Iosue
  • misit ergo eos Moses ad considerandam terram Chanaan et dixit ad eos ascendite per meridianam plagam cumque veneritis ad montes
  • et narraverunt dicentes venimus in terram ad quam misisti nos quae re vera fluit lacte et melle ut ex his fructibus cognosci potest
  • igitur omnes viri quos miserat Moses ad contemplandam terram et qui reversi murmurare fecerant contra eum omnem multitudinem detrahentes terrae quod esset mala
  • misit ergo Moses ut vocaret Dathan et Abiram filios Heliab qui responderunt non venimus
  • et ait Moses in hoc scietis quod Dominus miserit me ut facerem universa quae cernitis et non ex proprio ea corde protulerim
  • si consueta hominum morte interierint et visitaverit eos plaga qua et ceteri visitari solent non misit me Dominus
  • dixit Moses ad Aaron tolle turibulum et hausto igne de altari mitte incensum desuper pergens cito ad populum ut roges pro eis iam enim egressa est ira a Domino et plaga desaevit
  • lignum quoque cedrinum et hysopum coccumque bis tinctum sacerdos mittet in flammam quae vaccam vorat
  • tollent de cineribus conbustionis atque peccati et mittent aquas vivas super eos in vas
  • misit interea nuntios Moses de Cades ad regem Edom qui dicerent haec mandat frater tuus Israhel nosti omnem laborem qui adprehendit nos
  • quam ob rem misit Dominus in populum ignitos serpentes ad quorum plagas et mortes plurimorum
  • misit autem Israhel nuntios ad Seon regem Amorreorum dicens
  • misit ergo nuntios ad Balaam filium Beor ariolum qui habitabat super flumen terrae filiorum Ammon ut vocarent eum et dicerent ecce egressus est populus ex Aegypto qui operuit superficiem terrae sedens contra me
  • respondit Balac filius Sepphor rex Moabitarum misit ad me
  • rursum ille multo plures et nobiliores quam ante miserat misit
  • dixitque ad Balaam misi nuntios ut vocarent te cur non statim venisti ad me an quia mercedem adventui tuo reddere nequeo
  • cumque occidisset Balac boves et oves misit ad Balaam et principes qui cum eo erant munera

Vulgate Verses

  • (Genesis 19:10) et ecce miserunt manum viri et introduxerunt ad se Loth cluseruntque ostium But the men put forth their hand, and pulled Lot into the house to them, and shut to the door.
  • (Genesis 19:13) delebimus enim locum istum eo quod increverit clamor eorum coram Domino qui misit nos ut perdamus illos For we will destroy this place, because the cry of them is waxen great before the face of the LORD; and the LORD hath sent us to destroy it.
  • (Genesis 20:2) dixitque de Sarra uxore sua soror mea est misit ergo Abimelech rex Gerarae et tulit eam And Abraham said of Sarah his wife, She is my sister: and Abimelech king of Gerar sent, and took Sarah.
  • (Genesis 24:40) Dominus ait in cuius conspectu ambulo mittet angelum suum tecum et diriget viam tuam accipiesque uxorem filio meo de cognatione mea et de domo patris mei And he said unto me, The LORD, before whom I walk, will send his angel with thee, and prosper thy way; and thou shalt take a wife for my son of my kindred, and of my father's house:
  • (Genesis 3:22) et ait ecce Adam factus est quasi unus ex nobis sciens bonum et malum nunc ergo ne forte mittat manum suam et sumat etiam de ligno vitae et comedat et vivat in aeternum And the LORD God said, Behold, the man is become as one of us, to know good and evil: and now, lest he put forth his hand, and take also of the tree of life, and eat, and live for ever:
  • (Genesis 31:4) misit et vocavit Rahel et Liam in agrum ubi pascebat greges And Jacob sent and called Rachel and Leah to the field unto his flock,
  • (Genesis 32:3) misit autem et nuntios ante se ad Esau fratrem suum in terram Seir regionis Edom And Jacob sent messengers before him to Esau his brother unto the land of Seir, the country of Edom.
  • (Genesis 32:16) et misit per manus servorum suorum singulos seorsum greges dixitque pueris suis antecedite me et sit spatium inter gregem et gregem And he delivered them into the hand of his servants, every drove by themselves; and said unto his servants, Pass over before me, and put a space betwixt drove and drove.
  • (Genesis 32:18) respondebis servi tui Iacob munera misit domino meo Esau ipse quoque post nos venit Then thou shalt say, They be thy servant Jacob's; it is a present sent unto my lord Esau: and, behold, also he is behind us.
  • (Genesis 37:20) venite occidamus eum et mittamus in cisternam veterem dicemusque fera pessima devoravit eum et tunc apparebit quid illi prosint somnia sua Come now therefore, and let us slay him, and cast him into some pit, and we will say, Some evil beast hath devoured him: and we shall see what will become of his dreams.