manto – Latin verb conjugation

Latin verb forms of manto

The word "manto" is not included in the database, but Verbix uses automation to display the inflected forms.

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): mantō

Active Nominal Forms

Infinitive: mantā́re
Present participle: mantāns; mantántis
Future participle: mantātúrus
Gerund: mantándum
Gerundive: mantándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: mantā́re
Perfect participle: mantā́tum



Active

Indicative

Present

egomantō
tūmantās
ismantat
nōsmantā́mus
vōsmantā́tis
iīmantant

Imperfect

egomantā́bam
tūmantā́bās
ismantā́bat
nōsmantābā́mus
vōsmantābā́tis
iīmantā́bant

I Future

egomantā́bō
tūmantā́bis
ismantā́bit
nōsmantā́bimus
vōsmantā́bitis
iīmantā́bunt

Perfect

egomantā́vī
tūmantāvístī
ismantā́vit
nōsmantā́vimus
vōsmantāvístis
iīmantāvḗrunt

Pluperfect

egomantā́veram
tūmantā́verās
ismantā́verat
nōsmantāverā́mus
vōsmantāverā́tis
iīmantā́verant

II Future

egomantā́verō
tūmantā́veris
ismantā́verit
nōsmantāvérimus
vōsmantāvéritis
iīmantā́verint

Subjunctive

Present

egomantem
tūmantēs
ismantet
nōsmantḗmus
vōsmantḗtis
iīmantent

Imperfect

egomantā́rem
tūmantā́rēs
ismantā́ret
nōsmantārḗmus
vōsmantārḗtis
iīmantā́rent








Perfect

egomantā́verim
tūmantā́veris
ismantā́verit
nōsmantāvérimus
vōsmantāvéritis
iīmantā́verint

Pluperfect

egomantāvíssem
tūmantāvíssēs
ismantāvísset
nōsmantāvissḗmus
vōsmantāvissḗtis
iīmantāvíssent

I Imperative

tūmantā
vōsmantā́te

II Imperative

tūmantā́tō
ismantā́tō
vōsmantātṓte
iīmantántō

Passive

Indicative

Present

egomantor
tūmantā́ris
ismantā́tur
nōsmantā́mur
vōsmantā́minī
iīmantántur

Imperfect

egomantā́bar
tūmantābā́ris
ismantābā́tur
nōsmantābā́mur
vōsmantābā́minī
iīmantābántur

I Future

egomantā́bor
tūmantā́beris
ismantā́bitur
nōsmantā́bimur
vōsmantābíminī
iīmantābúntur

Perfect

egomantā́tus sum
tūmantā́tus es
ismantā́tus est
nōsmantā́tī sumus
vōsmantā́tī estis
iīmantā́tī sunt

Pluperfect

egomantā́tus eram
tūmantā́tus erās
ismantā́tus erat
nōsmantā́tī erāmus
vōsmantā́tī erātis
iīmantā́tī erant

II Future

egomantā́tus erō
tūmantā́tus eris
ismantā́tus erit
nōsmantā́tī erimus
vōsmantā́tī eritis
iīmantā́tī erunt

Subjunctive

Present

egomanter
tūmantḗris
ismantḗtur
nōsmantḗmur
vōsmantḗminī
iīmantḗntur

Imperfect

egomantā́rer
tūmantārḗris
ismantārḗtur
nōsmantārḗmur
vōsmantārḗminī
iīmantārḗntur








Perfect

egomantā́tus sim
tūmantā́tus sīs
ismantā́tus sit
nōsmantā́tī sīmus
vōsmantā́tī sītis
iīmantā́tī sint

Pluperfect

egomantā́tus essem
tūmantā́tus essēs
ismantā́tus esset
nōsmantā́tī essēmus
vōsmantā́tī essētis
iīmantā́tī essent

Verbs conjugated like 'manto'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'manto'

Translations

Etymology

By surface analysis, maneō (“to stay”) + -tō. De Vaan suggests that the term was formed from *mantos, which De Vaan suggests to have been the older perfect participle to Latin maneō. See: Latin 'maneō'.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses