intonuo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of intonuo

The word "intonuo" is not included in the database, but Verbix uses automation to display the inflected forms.

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): intonuō

Active Nominal Forms

Infinitive: intonuā́re
Present participle: intonuāns; intonuántis
Future participle: intonuātúrus
Gerund: intonuándum
Gerundive: intonuándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: intonuā́re
Perfect participle: intonuā́tum



Active

Indicative

Present

egointonuō
tūintonuās
isintonuat
nōsintonuā́mus
vōsintonuā́tis
iīintonuant

Imperfect

egointonuā́bam
tūintonuā́bās
isintonuā́bat
nōsintonuābā́mus
vōsintonuābā́tis
iīintonuā́bant

I Future

egointonuā́bō
tūintonuā́bis
isintonuā́bit
nōsintonuā́bimus
vōsintonuā́bitis
iīintonuā́bunt

Perfect

egointonuā́vī
tūintonuāvístī
isintonuā́vit
nōsintonuā́vimus
vōsintonuāvístis
iīintonuāvḗrunt

Pluperfect

egointonuā́veram
tūintonuā́verās
isintonuā́verat
nōsintonuāverā́mus
vōsintonuāverā́tis
iīintonuā́verant

II Future

egointonuā́verō
tūintonuā́veris
isintonuā́verit
nōsintonuāvérimus
vōsintonuāvéritis
iīintonuā́verint

Subjunctive

Present

egointonuem
tūintonuēs
isintonuet
nōsintonuḗmus
vōsintonuḗtis
iīintonuent

Imperfect

egointonuā́rem
tūintonuā́rēs
isintonuā́ret
nōsintonuārḗmus
vōsintonuārḗtis
iīintonuā́rent








Perfect

egointonuā́verim
tūintonuā́veris
isintonuā́verit
nōsintonuāvérimus
vōsintonuāvéritis
iīintonuā́verint

Pluperfect

egointonuāvíssem
tūintonuāvíssēs
isintonuāvísset
nōsintonuāvissḗmus
vōsintonuāvissḗtis
iīintonuāvíssent

I Imperative

tūintonuā
vōsintonuā́te

II Imperative

tūintonuā́tō
isintonuā́tō
vōsintonuātṓte
iīintonuántō

Passive

Indicative

Present

egointonuor
tūintonuā́ris
isintonuā́tur
nōsintonuā́mur
vōsintonuā́minī
iīintonuántur

Imperfect

egointonuā́bar
tūintonuābā́ris
isintonuābā́tur
nōsintonuābā́mur
vōsintonuābā́minī
iīintonuābántur

I Future

egointonuā́bor
tūintonuā́beris
isintonuā́bitur
nōsintonuā́bimur
vōsintonuābíminī
iīintonuābúntur

Perfect

egointonuā́tus sum
tūintonuā́tus es
isintonuā́tus est
nōsintonuā́tī sumus
vōsintonuā́tī estis
iīintonuā́tī sunt

Pluperfect

egointonuā́tus eram
tūintonuā́tus erās
isintonuā́tus erat
nōsintonuā́tī erāmus
vōsintonuā́tī erātis
iīintonuā́tī erant

II Future

egointonuā́tus erō
tūintonuā́tus eris
isintonuā́tus erit
nōsintonuā́tī erimus
vōsintonuā́tī eritis
iīintonuā́tī erunt

Subjunctive

Present

egointonuer
tūintonuḗris
isintonuḗtur
nōsintonuḗmur
vōsintonuḗminī
iīintonuḗntur

Imperfect

egointonuā́rer
tūintonuārḗris
isintonuārḗtur
nōsintonuārḗmur
vōsintonuārḗminī
iīintonuārḗntur








Perfect

egointonuā́tus sim
tūintonuā́tus sīs
isintonuā́tus sit
nōsintonuā́tī sīmus
vōsintonuā́tī sītis
iīintonuā́tī sint

Pluperfect

egointonuā́tus essem
tūintonuā́tus essēs
isintonuā́tus esset
nōsintonuā́tī essēmus
vōsintonuā́tī essētis
iīintonuā́tī essent

Verbs conjugated like 'intonuo'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'intonuo'

Translations

Etymology

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses

  • (Ecclesiasticus 46:20) et intonuit e caelo Dominus et in sonitu magno auditam fecit vocem suam
  • (I Samuel 7:10) factum est ergo cum Samuhel offerret holocaustum Philistheos inire proelium contra Israhel intonuit autem Dominus fragore magno in die illa super Philisthim et exterruit eos et caesi sunt a filiis Israhel And as Samuel was offering up the burnt offering, the Philistines drew near to battle against Israel: but the LORD thundered with a great thunder on that day upon the Philistines, and discomfited them; and they were smitten before Israel.