infero – Latin verb conjugation

Latin verb forms of infero

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): īnferō

Active Nominal Forms

Infinitive: īnferre
Present participle: īnferēns; īnferéntis
Future participle: illātúrus
Gerund: īnferéndum
Gerundive: īnferéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: īnferre
Perfect participle: illātum



Active

Indicative

Present

egoīnferō
tūīnfers
isīnfert
nōsīnférimus
vōsīnfértis
iīīnferunt

Imperfect

egoīnferḗbam
tūīnferḗbās
isīnferḗbat
nōsīnferēbā́mus
vōsīnferēbā́tis
iīīnferḗbant

I Future

egoīnferam
tūīnferēs
isīnferet
nōsīnferḗmus
vōsīnferḗtis
iīīnferent

Perfect

egoīntulī
tūīntulístī
isīntulit
nōsīntulimus
vōsīntulístis
iīīntulḗrunt

Pluperfect

egoīntúleram
tūīntúlerās
isīntúlerat
nōsīntulerā́mus
vōsīntulerā́tis
iīīntúlerant

II Future

egoīntúlerō
tūīntúleris
isīntúlerit
nōsīntulérimus
vōsīntuléritis
iīīntúlerint

Subjunctive

Present

egoīnferam
tūīnferās
isīnferat
nōsīnferā́mus
vōsīnferā́tis
iīīnferant

Imperfect

egoīnfererem
tūīnfererēs
isīnfereret
nōsīnfererḗmus
vōsīnfererḗtis
iīīnfererent








Perfect

egoīntúlerim
tūīntúleris
isīntúlerit
nōsīntulérimus
vōsīntuléritis
iīīntúlerint

Pluperfect

egoīntulíssem
tūīntulíssēs
isīntulísset
nōsīntulissḗmus
vōsīntulissḗtis
iīīntulíssent

I Imperative

tūīnfers
vōsīnférte

II Imperative

tūīnfértō
isīnfértō
vōsīnfertṓte
iīīnferúntō

Passive

Indicative

Present

egoīnferor
tūīnférris
isīnfértur
nōsīnférimur
vōsīnferíminī
iīīnferúntur

Imperfect

egoīnferḗbar
tūīnferēbā́ris
isīnferēbā́tur
nōsīnferēbā́mur
vōsīnferēbā́minī
iīīnferēbántur

I Future

egoīnferar
tūīnferḗris
isīnferḗtur
nōsīnferḗmur
vōsīnferḗminī
iīīnferéntur

Perfect

egoillātus sum
tūillātus es
isillātus est
nōsillātī sumus
vōsillātī estis
iīillātī sunt

Pluperfect

egoillātus eram
tūillātus erās
isillātus erat
nōsillātī erāmus
vōsillātī erātis
iīillātī erant

II Future

egoillātus erō
tūillātus eris
isillātus erit
nōsillātī erimus
vōsillātī eritis
iīillātī erunt

Subjunctive

Present

egoīnferar
tūīnferā́ris
isīnferā́tur
nōsīnferā́mur
vōsīnferā́minī
iīīnferā́ntur

Imperfect

egoīnfererer
tūīnfererḗris
isīnfererḗtur
nōsīnfererḗmur
vōsīnfererḗminī
iīīnfererḗntur








Perfect

egoillātus sim
tūillātus sīs
isillātus sit
nōsillātī sīmus
vōsillātī sītis
iīillātī sint

Pluperfect

egoillātus essem
tūillātus essēs
isillātus esset
nōsillātī essēmus
vōsillātī essētis
iīillātī essent

Verbs conjugated like 'infero'

affero, antefero, aufero, circumfero, confero, defero, differo, effero, fero, infero, introfero, offero, perfero, postfero, praefero, praeterfero, profero, refero, suffero, transfero, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'infero'

ingero, insero, affero, aufero, confero, defero, differo, effero, fero, impero,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₁én
3. Proto-Italic *en
4. Proto-Italic *en-
5. Latin in-
6. Proto-Indo-European *bʰer-
7. Proto-Indo-European *-eti
8. Proto-Indo-European *bʰéreti
9. Proto-Italic *ferō
10. Latin ferō
11. Latin īnferō
12. From in- (“in, at, on; into”) + ferō (“bear, carry; suffer”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • et susceptum intulerunt in tabernaculum testimonii in monumentum filiorum Israhel coram Domino
  • non omni homini cor tuum manifestes ne forte inferat tibi gratiam et convicietur tibi
  • et vita mea adpropinquans erat infero deorsum
  • et intulerunt eis bellum sabbatis et mortui sunt ipsi et uxores eorum et filii eorum et pecora eorum usque ad mille animas hominum
  • et fecerunt vasa sancta nova et intulerunt candelabrum et altare incensorum et mensam in templum
  • et locutus est cum eis verba pacifica et iuravit illis dicens non inferemus vobis malum neque amicis vestris
  • et Antiochum magnum regem Asiae qui eis pugnam intulerat habens centum viginti elefantos et exercitum magnum valde contritum ab eis
  • et ait Iudas absit istam rem facere ut fugiamus ab eis et si adpropiavit tempus nostrum moriamur in virtute propter fratres nostros et non inferamus crimen gloriae nostrae
  • et in diebus eius prosperatum est in manibus eius ut tollerentur gentes de regione ipsorum qui in civitate David erant in Hierusalem in arce de qua procedebant et contaminabant omnia quae in circuitu sanctorum sunt et inferebant plagam magnam castitati
  • placuit itaque nobis scribere regibus et regionibus ut non inferant illis mala neque inpugnent eos et civitates eorum et regiones eorum et ut non ferant auxilium pugnantibus adversus eos
  • auferet Dominus a te omnem languorem et infirmitates Aegypti pessimas quas novisti non inferet tibi sed cunctis hostibus tuis
  • nec inferes quippiam ex idolo in domum tuam ne fias anathema sicut et illud est quasi spurcitiam detestaberis et velut inquinamentum ac sordes abominationi habebis quia anathema est
  • intulit igitur Salomon omnia quae voverat David pater suus argentum et aurum et universa vasa posuit in thesauris domus Dei
  • et intulerunt eam et omnem paraturam tabernaculi porro vasa sanctuarii quae erant in tabernaculo portaverunt sacerdotes cum Levitis
  • et intulerunt sacerdotes arcam foederis Domini in locum suum id est ad oraculum templi in sancta sanctorum subter alas cherubin
  • ea quae voverat pater suus et ipse intulit in domum Domini argentum et aurum vasorumque diversam supellectilem
  • vocavitque rex Ioiadae principem et dixit ei quare non tibi fuit curae ut cogeres Levitas inferre de Iuda et de Hierusalem pecuniam quae constituta est a Mose servo Domini ut inferret eam omnis multitudo Israhel in tabernaculum testimonii
  • intulerunt tam primitias quam decimas et quaecumque voverant fideliter fuit autem praefectus eorum Chonenias Levita et Semei frater eius secundus
  • at ille intulit volumen ad regem et nuntiavit ei dicens omnia quae dedisti in manu servorum tuorum ecce conplentur
  • iam enim colligam te ad patres tuos et infereris in sepulchrum tuum in pace nec videbunt oculi tui omne malum quod ego inducturus sum super locum istum et super habitatores eius rettulerunt itaque regi cuncta quae dixerat
  • sermonem quoque intulit Abner ad seniores Israhel dicens tam heri quam nudius tertius quaerebatis David ut regnaret super vos

Vulgate Verses

  • (Genesis 11:31) tulit itaque Thare Abram filium suum et Loth filium Aran filium filii sui et Sarai nurum suam uxorem Abram filii sui et eduxit eos de Ur Chaldeorum ut irent in terram Chanaan veneruntque usque Haran et habitaverunt ibi And Terah took Abram his son, and Lot the son of Haran his son's son, and Sarai his daughter in law, his son Abram's wife; and they went forth with them from Ur of the Chaldees, to go into the land of Canaan; and they came unto Haran, and dwelt there.
  • (Genesis 12:5) tulitque Sarai uxorem suam et Loth filium fratris sui universamque substantiam quam possederant et animas quas fecerant in Haran et egressi sunt ut irent in terram Chanaan cumque venissent in eam And Abram took Sarai his wife, and Lot his brother's son, and all their substance that they had gathered, and the souls that they had gotten in Haran; and they went forth to go into the land of Canaan; and into the land of Canaan they came.
  • (Genesis 19:4) prius autem quam irent cubitum viri civitatis vallaverunt domum a puero usque ad senem omnis populus simul But before they lay down, the men of the city, even the men of Sodom, compassed the house round, both old and young, all the people from every quarter:
  • (Genesis 27:31) coctosque de venatione cibos intulit patri dicens surge pater mi et comede de venatione filii tui ut benedicat mihi anima tua And he also had made savoury meat, and brought it unto his father, and said unto his father, Let my father arise, and eat of his son's venison, that thy soul may bless me.
  • (Genesis 47:14) e quibus omnem pecuniam congregavit pro venditione frumenti et intulit eam in aerarium regis And Joseph gathered up all the money that was found in the land of Egypt, and in the land of Canaan, for the corn which they bought: and Joseph brought the money into Pharaoh's house.
  • (II Samuel 13:10) dixit Amnon ad Thamar infer cibum in conclave ut vescar de manu tua tulit ergo Thamar sorbitiunculas quas fecerat et intulit ad Amnon fratrem suum in conclave And Amnon said unto Tamar, Bring the meat into the chamber, that I may eat of thine hand. And Tamar took the cakes which she had made, and brought them into the chamber to Amnon her brother.
  • (II Samuel 17:8) et rursum intulit Husai tu nosti patrem tuum et viros qui cum eo sunt esse fortissimos et amaro animo veluti si ursa raptis catulis in saltu saeviat sed et pater tuus vir bellator est nec morabitur cum populo For, said Hushai, thou knowest thy father and his men, that they be mighty men, and they be chafed in their minds, as a bear robbed of her whelps in the field: and thy father is a man of war, and will not lodge with the people.
  • (II Samuel 3:17) sermonem quoque intulit Abner ad seniores Israhel dicens tam heri quam nudius tertius quaerebatis David ut regnaret super vos And Abner had communication with the elders of Israel, saying, Ye sought for David in times past to be king over you:
  • (I Reges 13:22) et reversus es et comedisti panem et bibisti aquam in loco in quo praecepit tibi ne comederes panem neque biberes aquam non inferetur cadaver tuum in sepulchrum patrum tuorum But camest back, and hast eaten bread and drunk water in the place, of the which the LORD did say to thee, Eat no bread, and drink no water; thy carcase shall not come unto the sepulchre of thy fathers.
  • (I Reges 13:29) tulit ergo prophetes cadaver viri Dei et posuit illud super asinum et reversus intulit in civitatem prophetae senis ut plangerent eum And the prophet took up the carcase of the man of God, and laid it upon the ass, and brought it back: and the old prophet came to the city, to mourn and to bury him.