destino – Latin verb conjugation

Latin verb forms of destino

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): dēstinō

Active Nominal Forms

Infinitive: dēstinā́re
Present participle: dēstināns; dēstinántis
Future participle: dēstinātúrus
Gerund: dēstinándum
Gerundive: dēstinándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: dēstinā́re
Perfect participle: dēstinā́tum



Active

Indicative

Present

egodēstinō
tūdēstinās
isdēstinat
nōsdēstinā́mus
vōsdēstinā́tis
iīdēstinant

Imperfect

egodēstinā́bam
tūdēstinā́bās
isdēstinā́bat
nōsdēstinābā́mus
vōsdēstinābā́tis
iīdēstinā́bant

I Future

egodēstinā́bō
tūdēstinā́bis
isdēstinā́bit
nōsdēstinā́bimus
vōsdēstinā́bitis
iīdēstinā́bunt

Perfect

egodēstinā́vī
tūdēstināvístī
isdēstinā́vit
nōsdēstinā́vimus
vōsdēstināvístis
iīdēstināvḗrunt

Pluperfect

egodēstinā́veram
tūdēstinā́verās
isdēstinā́verat
nōsdēstināverā́mus
vōsdēstināverā́tis
iīdēstinā́verant

II Future

egodēstinā́verō
tūdēstinā́veris
isdēstinā́verit
nōsdēstināvérimus
vōsdēstināvéritis
iīdēstinā́verint

Subjunctive

Present

egodēstinem
tūdēstinēs
isdēstinet
nōsdēstinḗmus
vōsdēstinḗtis
iīdēstinent

Imperfect

egodēstinā́rem
tūdēstinā́rēs
isdēstinā́ret
nōsdēstinārḗmus
vōsdēstinārḗtis
iīdēstinā́rent








Perfect

egodēstinā́verim
tūdēstinā́veris
isdēstinā́verit
nōsdēstināvérimus
vōsdēstināvéritis
iīdēstinā́verint

Pluperfect

egodēstināvíssem
tūdēstināvíssēs
isdēstināvísset
nōsdēstināvissḗmus
vōsdēstināvissḗtis
iīdēstināvíssent

I Imperative

tūdēstinā
vōsdēstinā́te

II Imperative

tūdēstinā́tō
isdēstinā́tō
vōsdēstinātṓte
iīdēstinántō

Passive

Indicative

Present

egodēstinor
tūdēstinā́ris
isdēstinā́tur
nōsdēstinā́mur
vōsdēstinā́minī
iīdēstinántur

Imperfect

egodēstinā́bar
tūdēstinābā́ris
isdēstinābā́tur
nōsdēstinābā́mur
vōsdēstinābā́minī
iīdēstinābántur

I Future

egodēstinā́bor
tūdēstinā́beris
isdēstinā́bitur
nōsdēstinā́bimur
vōsdēstinābíminī
iīdēstinābúntur

Perfect

egodēstinā́tus sum
tūdēstinā́tus es
isdēstinā́tus est
nōsdēstinā́tī sumus
vōsdēstinā́tī estis
iīdēstinā́tī sunt

Pluperfect

egodēstinā́tus eram
tūdēstinā́tus erās
isdēstinā́tus erat
nōsdēstinā́tī erāmus
vōsdēstinā́tī erātis
iīdēstinā́tī erant

II Future

egodēstinā́tus erō
tūdēstinā́tus eris
isdēstinā́tus erit
nōsdēstinā́tī erimus
vōsdēstinā́tī eritis
iīdēstinā́tī erunt

Subjunctive

Present

egodēstiner
tūdēstinḗris
isdēstinḗtur
nōsdēstinḗmur
vōsdēstinḗminī
iīdēstinḗntur

Imperfect

egodēstinā́rer
tūdēstinārḗris
isdēstinārḗtur
nōsdēstinārḗmur
vōsdēstinārḗminī
iīdēstinārḗntur








Perfect

egodēstinā́tus sim
tūdēstinā́tus sīs
isdēstinā́tus sit
nōsdēstinā́tī sīmus
vōsdēstinā́tī sītis
iīdēstinā́tī sint

Pluperfect

egodēstinā́tus essem
tūdēstinā́tus essēs
isdēstinā́tus esset
nōsdēstinā́tī essēmus
vōsdēstinā́tī essētis
iīdēstinā́tī essent

Verbs conjugated like 'destino'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

From de- + *stanō, the latter an unattested verb from Proto-Italic *stanō, from Proto-Indo-European *stnéh₂ti ~ stn̥h₂énti. Related to stō. Compare obstinō and praestinō from the same stem. See: Proto-Indo-European '*stnéh₂ti'.

Verbs referencing "destino"

French destiner, Ladin destiner.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • ad destinatum persequor ad bravium supernae vocationis Dei in Christo Iesu
  • paenitentibus autem dedit viam iustitiae et conrogavit deficientes sustinere et destinavit illis sortem veritatis
  • et destinaverunt aliqui de populo et abierunt ad regem et dedit illis potestatem ut facerent iustitiam gentium
  • unusquisque prout destinavit corde suo non ex tristitia aut ex necessitate hilarem enim datorem diligit Deus
  • intuens autem quemadmodum oportet accedere patienter sustinens destinavit non admittere inlicita propter vitae amorem
  • aut tamquam sagittae emissae in locum destinatum divisus aer continuo in se reclusus est ut ignoretur transitus illius

Vulgate Verses

  • (II Corinthii 9:7) unusquisque prout destinavit corde suo non ex tristitia aut ex necessitate hilarem enim datorem diligit Deus Every man according as he purposeth in his heart, so let him give; not grudgingly, or of necessity: for God loveth a cheerful giver.
  • (Ecclesiasticus 17:20) paenitentibus autem dedit viam iustitiae et conrogavit deficientes sustinere et destinavit illis sortem veritatis
  • (I Machabaeus 1:14) et destinaverunt aliqui de populo et abierunt ad regem et dedit illis potestatem ut facerent iustitiam gentium
  • (II Machabaeus 14:26) Alchimus autem videns caritatem illorum ad invicem et conventiones venit ad Demetrium et dicebat Nicanorem rebus alienis adsentare Iudamque regni insidiatorem successorem sibi destinasse
  • (II Machabaeus 6:20) intuens autem quemadmodum oportet accedere patienter sustinens destinavit non admittere inlicita propter vitae amorem