(Ind. Present 1.sg.): convī́cior
Infinitive:
Present participle:
convīciēns; convīciéntis
Future participle:
convīcītúrus
Gerund:
convīciéndum
Gerundive:
convīciéndus
Infinitive:
Perfect participle:
convīcī́tum
Present
Imperfect
I Future
Perfect
Pluperfect
II Future
Present
Imperfect
Perfect
Pluperfect
| tū | convīcī́re |
| vōs | convīcī́minī |
| tū | convīcī́tor |
| is | convīcī́tor |
| iī | convīciúntor |
Present
| ego | convī́cior |
| tū | convīcī́ris |
| is | convīcī́tur |
| nōs | convīcī́mur |
| vōs | convīcī́minī |
| iī | convīciúntur |
Imperfect
| ego | convīciḗbar |
| tū | convīciēbā́ris |
| is | convīciēbā́tur |
| nōs | convīciēbā́mur |
| vōs | convīciēbā́minī |
| iī | convīciēbántur |
I Future
| ego | convīciar |
| tū | convīciḗris |
| is | convīciḗtur |
| nōs | convīciḗmur |
| vōs | convīciḗminī |
| iī | convīciéntur |
Perfect
| ego | convīcī́tus sum |
| tū | convīcī́tus es |
| is | convīcī́tus est |
| nōs | convīcī́tī sumus |
| vōs | convīcī́tī estis |
| iī | convīcī́tī sunt |
Pluperfect
| ego | convīcī́tus eram |
| tū | convīcī́tus erās |
| is | convīcī́tus erat |
| nōs | convīcī́tī erāmus |
| vōs | convīcī́tī erātis |
| iī | convīcī́tī erant |
II Future
| ego | convīcī́tus erō |
| tū | convīcī́tus eris |
| is | convīcī́tus erit |
| nōs | convīcī́tī erimus |
| vōs | convīcī́tī eritis |
| iī | convīcī́tī erunt |
Present
| ego | convīciar |
| tū | convīciā́ris |
| is | convīciā́tur |
| nōs | convīciā́mur |
| vōs | convīciā́minī |
| iī | convīciā́ntur |
Imperfect
| ego | convīcī́rer |
| tū | convīcīrḗris |
| is | convīcīrḗtur |
| nōs | convīcīrḗmur |
| vōs | convīcīrḗminī |
| iī | convīcīrḗntur |
Perfect
| ego | convīcī́tus sim |
| tū | convīcī́tus sīs |
| is | convīcī́tus sit |
| nōs | convīcī́tī sīmus |
| vōs | convīcī́tī sītis |
| iī | convīcī́tī sint |
Pluperfect
| ego | convīcī́tus essem |
| tū | convīcī́tus essēs |
| is | convīcī́tus esset |
| nōs | convīcī́tī essēmus |
| vōs | convīcī́tī essētis |
| iī | convīcī́tī essent |