clino – Latin verb conjugation

Latin verb forms of clino

The word "clino" is not included in the database, but Verbix uses automation to display the inflected forms.

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): clinō

Active Nominal Forms

Infinitive: clinā́re
Present participle: clināns; clinántis
Future participle: clinātúrus
Gerund: clinándum
Gerundive: clinándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: clinā́re
Perfect participle: clinā́tum



Active

Indicative

Present

egoclinō
tūclinās
isclinat
nōsclinā́mus
vōsclinā́tis
iīclinant

Imperfect

egoclinā́bam
tūclinā́bās
isclinā́bat
nōsclinābā́mus
vōsclinābā́tis
iīclinā́bant

I Future

egoclinā́bō
tūclinā́bis
isclinā́bit
nōsclinā́bimus
vōsclinā́bitis
iīclinā́bunt

Perfect

egoclinā́vī
tūclināvístī
isclinā́vit
nōsclinā́vimus
vōsclināvístis
iīclināvḗrunt

Pluperfect

egoclinā́veram
tūclinā́verās
isclinā́verat
nōsclināverā́mus
vōsclināverā́tis
iīclinā́verant

II Future

egoclinā́verō
tūclinā́veris
isclinā́verit
nōsclināvérimus
vōsclināvéritis
iīclinā́verint

Subjunctive

Present

egoclinem
tūclinēs
isclinet
nōsclinḗmus
vōsclinḗtis
iīclinent

Imperfect

egoclinā́rem
tūclinā́rēs
isclinā́ret
nōsclinārḗmus
vōsclinārḗtis
iīclinā́rent








Perfect

egoclinā́verim
tūclinā́veris
isclinā́verit
nōsclināvérimus
vōsclināvéritis
iīclinā́verint

Pluperfect

egoclināvíssem
tūclināvíssēs
isclināvísset
nōsclināvissḗmus
vōsclināvissḗtis
iīclināvíssent

I Imperative

tūclinā
vōsclinā́te

II Imperative

tūclinā́tō
isclinā́tō
vōsclinātṓte
iīclinántō

Passive

Indicative

Present

egoclinor
tūclinā́ris
isclinā́tur
nōsclinā́mur
vōsclinā́minī
iīclinántur

Imperfect

egoclinā́bar
tūclinābā́ris
isclinābā́tur
nōsclinābā́mur
vōsclinābā́minī
iīclinābántur

I Future

egoclinā́bor
tūclinā́beris
isclinā́bitur
nōsclinā́bimur
vōsclinābíminī
iīclinābúntur

Perfect

egoclinā́tus sum
tūclinā́tus es
isclinā́tus est
nōsclinā́tī sumus
vōsclinā́tī estis
iīclinā́tī sunt

Pluperfect

egoclinā́tus eram
tūclinā́tus erās
isclinā́tus erat
nōsclinā́tī erāmus
vōsclinā́tī erātis
iīclinā́tī erant

II Future

egoclinā́tus erō
tūclinā́tus eris
isclinā́tus erit
nōsclinā́tī erimus
vōsclinā́tī eritis
iīclinā́tī erunt

Subjunctive

Present

egocliner
tūclinḗris
isclinḗtur
nōsclinḗmur
vōsclinḗminī
iīclinḗntur

Imperfect

egoclinā́rer
tūclinārḗris
isclinārḗtur
nōsclinārḗmur
vōsclinārḗminī
iīclinārḗntur








Perfect

egoclinā́tus sim
tūclinā́tus sīs
isclinā́tus sit
nōsclinā́tī sīmus
vōsclinā́tī sītis
iīclinā́tī sint

Pluperfect

egoclinā́tus essem
tūclinā́tus essēs
isclinā́tus esset
nōsclinā́tī essēmus
vōsclinā́tī essētis
iīclinā́tī essent

Verbs conjugated like 'clino'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'clino'

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *ḱel-
3. Proto-Indo-European *-éyti
4. Proto-Indo-European *ḱley-
5. Proto-Indo-European *-né-
6. Proto-Indo-European *ḱl̥néyti ~ *ḱl̥nyénti
7. Proto-Italic *kl(e)inō
8. Proto-Indo-European *-h₂
9. Proto-Indo-European *-éh₂
10. Proto-Indo-European *-yéti
11. Proto-Indo-European *-eh₂yéti
12. Proto-Indo-European *-h₂tiinflu.
13. Proto-Italic *-ājō
14. Proto-Italic *-āō
15. Latin -ō
16. ▲
17. Proto-Italic *klei- ~ *kli-influ.
18. Latin clīnō
19. From Proto-Indo-European *ḱley-, from *ḱel- (“to incline”) + *-éyti (*éy-present suffix). Although clearly a nasal present, a nasal-infixed verb of Proto-Indo-European date would be *ḱl̥-n-i-, which would not give the attested Latin form. According to De Vaan, the nasal present was re-formed as *ḱli-n- in pre-Italic, a change shared also by other Indo-European languages. The long vowel might have been introduced from the root aorist *ḱléy-t ~ *ḱli-ént, whence also cliēns. For other examples of first-conjugation verbs beside original nasal-infixes, compare spernō beside āspernor.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • Quare etiam atque etiam paullum clinare necesse 'st
  • Corpora, nec plus quam minimum, ne fingere motus
  • Obliquos videamur, et id res vera refutet.
  • (In note 243 to this quote the editor clarifies: “Alii, inclinare; sed quis clinare rejiceret, qui clinamen, v. 292. admittit?”) ((please add an English translation of this quotation)) [1st century BC, Titus Lucretius Carus; in: De rerum natura libri sex: quibus interpretationem et notas addidit Thomas Creech, collegii omnium animarum olim socius. Accedunt variae lectiones IV. edd. antiquissimarum necnon annotationes R. Bentleii, Oxonii, e typographeo Clarendoniano, 1818, page 85f.]
  • Optime est Botritis, densa, modice grauis, & in laevitatem magis clinans […] [1687, Jean-Jacques Magnet, Pharmacopoea Schroedero-Hoffmanniana illustrataet aucta, page 306:]

Vulgate Verses