Nominal Forms
Infinitive: þenja
First participle: hafa þanið
Second participle: þanið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | þen |
| þú | þenur |
| hann | þenur |
| við | þenjum |
| þið | þenjið |
| þeir | þenja |
Perfect
| ég | hef þanið |
| þú | hefur þanið |
| hann | hefur þanið |
| við | höfum þanið |
| þið | hafið þanið |
| þeir | hafa þanið |
Past
| ég | þandi |
| þú | þandir |
| hann | þandi |
| við | þöndum |
| þið | þönduð |
| þeir | þöndu |
Pluperfect
| ég | hafði þanið |
| þú | hafðir þanið |
| hann | hafði þanið |
| við | höfðum þanið |
| þið | höfðuð þanið |
| þeir | höfðu þanið |
Future
| ég | mun þenja |
| þú | munt þenja |
| hann | mun þenja |
| við | munum þenja |
| þið | munuð þenja |
| þeir | munu þenja |
Future Perfect
| ég | mun hafa þanið |
| þú | munt hafa þanið |
| hann | mun hafa þanið |
| við | munum hafa þanið |
| þið | munuð hafa þanið |
| þeir | munu hafa þanið |
Subjunctive
Present
| ég | þenji |
| þú | þenjir |
| hann | þenji |
| við | þenjum |
| þið | þenjið |
| þeir | þenji |
Perfect
| ég | hafi þanið |
| þú | hafir þanið |
| hann | hafi þanið |
| við | höfum þanið |
| þið | hafið þanið |
| þeir | hafi þanið |
Past
| ég | þendi |
| þú | þendir |
| hann | þendi |
| við | þendum |
| þið | þenduð |
| þeir | þendu |
Pluperfect
| ég | hefði þanið |
| þú | hefðir þanið |
| hann | hefði þanið |
| við | hefðum þanið |
| þið | hefðuð þanið |
| þeir | hefðu þanið |
Conditional
Present
| ég | mundi þenja |
| þú | mundir þenja |
| hann | mundi þenja |
| við | mundum þenja |
| þið | munduð þenja |
| þeir | mundu þenja |
Past conditional
| ég | mundi hafa þanið |
| þú | mundir hafa þanið |
| hann | mundi hafa þanið |
| við | mundum hafa þanið |
| þið | munduð hafa þanið |
| þeir | mundu hafa þanið |
Imperative
| þú | þen |
| við | þenjum |
| þið | þenjið |
Sample Sentences
Etymology
1. From Old Norse þenja, from Proto-Germanic *þanjaną, from Proto-Indo-European *ten- (“stretch”).
2. Germanic cognates: Old Saxon þennian, Old High German dennen (German dehnen), Frankish *thinsan, Old Norse þenja (Norwegian tenja).
3. Indo-European cognates: Ancient Greek τείνω (teínō), Latin tendere (French tendre), Proto-Celtic *tantā (Welsh tant (“string of a musical instrument”), Old Irish tét (“cord, rope”)), Proto-Slavic *teneto (“net, snare”) (Russian тенёто (tenjóto)), Proto-Baltic *tin- (Lithuanian ti̇̀nti). See: Proto-Germanic '
*þanjaną', German, old spelling '
dehnen', Latin '
tendere', French '
tendre'.
Verbs conjugated like 'þenja'
dvelja,
fremja,
gremja,
hemja,
hypja,
kremja,
kvelja,
lemja,
melja,
semja,
telja,
temja,
velja,
venja,
venjast,
átelja,
þenja,
Verbs similar to 'þenja'
venja,
þefja,
þegja,
þekja,
benda,
berja,
deyja,
dynja,
emja,
enda,
Translations