Nominal Forms
Infinitive: yrja
First participle: hafa urið
Second participle: urið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | yr |
| þú | yrð |
| hann | yr |
| við | yrjum |
| þið | yrjið |
| þeir | yrja |
Perfect
| ég | hef urið |
| þú | hefur urið |
| hann | hefur urið |
| við | höfum urið |
| þið | hafið urið |
| þeir | hafa urið |
Past
| ég | urði |
| þú | urðir |
| hann | urði |
| við | urðum |
| þið | urðuð |
| þeir | urðu |
Pluperfect
| ég | hafði urið |
| þú | hafðir urið |
| hann | hafði urið |
| við | höfðum urið |
| þið | höfðuð urið |
| þeir | höfðu urið |
Future
| ég | mun yrja |
| þú | munt yrja |
| hann | mun yrja |
| við | munum yrja |
| þið | munuð yrja |
| þeir | munu yrja |
Future Perfect
| ég | mun hafa urið |
| þú | munt hafa urið |
| hann | mun hafa urið |
| við | munum hafa urið |
| þið | munuð hafa urið |
| þeir | munu hafa urið |
Subjunctive
Present
| ég | yrji |
| þú | yrjir |
| hann | yrji |
| við | yrjum |
| þið | yrjið |
| þeir | yrji |
Perfect
| ég | hafi urið |
| þú | hafir urið |
| hann | hafi urið |
| við | höfum urið |
| þið | hafið urið |
| þeir | hafi urið |
Past
| ég | yrði |
| þú | yrðir |
| hann | yrði |
| við | yrðum |
| þið | yrðuð |
| þeir | yrðu |
Pluperfect
| ég | hefði urið |
| þú | hefðir urið |
| hann | hefði urið |
| við | hefðum urið |
| þið | hefðuð urið |
| þeir | hefðu urið |
Conditional
Present
| ég | mundi yrja |
| þú | mundir yrja |
| hann | mundi yrja |
| við | mundum yrja |
| þið | munduð yrja |
| þeir | mundu yrja |
Past conditional
| ég | mundi hafa urið |
| þú | mundir hafa urið |
| hann | mundi hafa urið |
| við | mundum hafa urið |
| þið | munduð hafa urið |
| þeir | mundu hafa urið |
Sample Sentences
Etymology
Verbs similar to 'yrja'
byrja,
erja,
myrja,
ylja,
ymja,
yrkja,
æja,
æra,
árna,
berja,
Translations