Nominal Forms
Infinitive: sparka
First participle: hafa sparkað
Second participle: sparkað
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | sparka |
| þú | sparkar |
| hann | sparkar |
| við | spörkum |
| þið | sparkið |
| þeir | sparka |
Perfect
| ég | hef sparkað |
| þú | hefur sparkað |
| hann | hefur sparkað |
| við | höfum sparkað |
| þið | hafið sparkað |
| þeir | hafa sparkað |
Past
| ég | sparkaði |
| þú | sparkaðir |
| hann | sparkaði |
| við | spörkuðum |
| þið | spörkuðuð |
| þeir | spörkuðu |
Pluperfect
| ég | hafði sparkað |
| þú | hafðir sparkað |
| hann | hafði sparkað |
| við | höfðum sparkað |
| þið | höfðuð sparkað |
| þeir | höfðu sparkað |
Future
| ég | mun sparka |
| þú | munt sparka |
| hann | mun sparka |
| við | munum sparka |
| þið | munuð sparka |
| þeir | munu sparka |
Future Perfect
| ég | mun hafa sparkað |
| þú | munt hafa sparkað |
| hann | mun hafa sparkað |
| við | munum hafa sparkað |
| þið | munuð hafa sparkað |
| þeir | munu hafa sparkað |
Subjunctive
Present
| ég | sparki |
| þú | sparkir |
| hann | sparki |
| við | spörkum |
| þið | sparkið |
| þeir | sparki |
Perfect
| ég | hafi sparkað |
| þú | hafir sparkað |
| hann | hafi sparkað |
| við | höfum sparkað |
| þið | hafið sparkað |
| þeir | hafi sparkað |
Past
| ég | sparkaði |
| þú | sparkaðir |
| hann | sparkaði |
| við | spörkuðum |
| þið | spörkuðuð |
| þeir | spörkuðu |
Pluperfect
| ég | hefði sparkað |
| þú | hefðir sparkað |
| hann | hefði sparkað |
| við | hefðum sparkað |
| þið | hefðuð sparkað |
| þeir | hefðu sparkað |
Conditional
Present
| ég | mundi sparka |
| þú | mundir sparka |
| hann | mundi sparka |
| við | mundum sparka |
| þið | munduð sparka |
| þeir | mundu sparka |
Past conditional
| ég | mundi hafa sparkað |
| þú | mundir hafa sparkað |
| hann | mundi hafa sparkað |
| við | mundum hafa sparkað |
| þið | munduð hafa sparkað |
| þeir | mundu hafa sparkað |
Imperative
| þú | sparka |
| við | spörkum |
| þið | sparkið |
Etymology
From Old Norse sparka, ultimately related to Proto-Germanic *spurnaną (“to trample, kick”). Compare Swedish sparka. See: Proto-Germanic '
*spurnaną', Swedish '
sparka'.
Verbs referencing "sparka"
Swedish
sparka, Icelandic
spyrna.
Verbs conjugated like 'sparka'
abbast,
afbaka,
afkasta,
afla,
afsaka,
afturkalla,
afþakka,
aga,
ama,
amstra,
anda,
andast,
andvarpa,
anga,
angra,
annast,
ansa,
apa,
ata,
aðlaga, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'sparka'
spara,
marka,
pakka,
skaka,
slaka,
smakka,
spauga,
sperna,
sperra,
spyrja,
Translations
kick, strike with or raise the foot or leg
kick, direct to a particular place by a blow with the foot or leg