Nominal Forms
Infinitive: meina
First participle: hafa meint; meinað
Second participle: meint; meinað
Indicative
Present
| ég | meina |
| þú | meinar |
| hann | meinar |
| við | meinum |
| þið | meinið |
| þeir | meina |
Perfect
| ég | hef meint; meinað |
| þú | hefur meint; meinað |
| hann | hefur meint; meinað |
| við | höfum meint; meinað |
| þið | hafið meint; meinað |
| þeir | hafa meint; meinað |
Past
| ég | meinti; meinaði |
| þú | meintir; meinaðir |
| hann | meinti; meinaði |
| við | meintum; meinaðum |
| þið | meintuð; meinaðuð |
| þeir | meintu; meinaðu |
Pluperfect
| ég | hafði meint; meinað |
| þú | hafðir meint; meinað |
| hann | hafði meint; meinað |
| við | höfðum meint; meinað |
| þið | höfðuð meint; meinað |
| þeir | höfðu meint; meinað |
Future
| ég | mun meina |
| þú | munt meina |
| hann | mun meina |
| við | munum meina |
| þið | munuð meina |
| þeir | munu meina |
Future Perfect
| ég | mun hafa meint; meinað |
| þú | munt hafa meint; meinað |
| hann | mun hafa meint; meinað |
| við | munum hafa meint; meinað |
| þið | munuð hafa meint; meinað |
| þeir | munu hafa meint; meinað |
Subjunctive
Present
| ég | meini |
| þú | meinir |
| hann | meini |
| við | meinum |
| þið | meinið |
| þeir | meini |
Perfect
| ég | hafi meint; meinað |
| þú | hafir meint; meinað |
| hann | hafi meint; meinað |
| við | höfum meint; meinað |
| þið | hafið meint; meinað |
| þeir | hafi meint; meinað |
Past
| ég | meinti; meinaði |
| þú | meintir; meinaðir |
| hann | meinti; meinaði |
| við | meintum; meinaðum |
| þið | meintuð; meinaðuð |
| þeir | meintu; meinaðu |
Pluperfect
| ég | hefði meint; meinað |
| þú | hefðir meint; meinað |
| hann | hefði meint; meinað |
| við | hefðum meint; meinað |
| þið | hefðuð meint; meinað |
| þeir | hefðu meint; meinað |
Conditional
Present
| ég | mundi meina |
| þú | mundir meina |
| hann | mundi meina |
| við | mundum meina |
| þið | munduð meina |
| þeir | mundu meina |
Past conditional
| ég | mundi hafa meint; meinað |
| þú | mundir hafa meint; meinað |
| hann | mundi hafa meint; meinað |
| við | mundum hafa meint; meinað |
| þið | munduð hafa meint; meinað |
| þeir | mundu hafa meint; meinað |
Imperative
| þú | mein |
| við | meinum |
| þið | meinið |
Sample Sentences
-
Þú veist hvað ég meina. Komdu nú. Ég verð að fara.
(Spider-Man: Into the Spider-Verse)
-
það snýst ekki um líffæri eða líkamshluta. Ég meina, jú, líka en...
(Brightburn)
-
- Þegar ég næ nógum hraða, meina ég ! - Mér líst vel á það.
(Men in Black3)
-
Hvað gengur að þér, Adam ? Ég næ ekki andanum. - Hvað meinarðu ? Hvað er að ? - Fyrirgefðu.
(Very Bad Things)
-
- Elskarðu einhverja aðra ? - Nei... ég meina.
(Leon: The Professional)
-
Ég meina, það var mikil vinna. Mjög mikil. En ég eignaðist bestu vinkonurnar.
(Inside Out 2)
-
Heyrðu, eitt hérna sko. Ég meina getum við hlíft stráknum ?
(Okkar eigin Oslo)
-
Og Gail ? Eldar hún ennþá túnfiskpasta ? Svo gott ! En slæmt fyrir línurnar, þú veist hvað ég meina.
(Deadpool)
-
- Varstu í alvöru við dauðans dyr ? ! - Þú meinaðir mér að segja þér það.
(Iron Man 2)
-
Er að fylgjast með okkur. Hvað meinarðu ?
(Christy)
-
Ég meina, allir trommarar, Spinal Tap trommarar, það endar alltaf óheppilega.
(Spinal Tap II: The End Continues)
-
Ég meina, þetta eru hundruð þeirra. Sjáið alla þessa gömlu.
(Avatar: Fire and Ash)
-
Þú hefur sannað þig fyrir mér. Ég meina, að fá tulkun til að berjast.
(Avatar: Fire and Ash)
-
Má tónlistin ei vera Svona mitt'á milli Jú, spilað'aðeins meira Ég skal sýna hvað ég meina
(Merrily We Roll Along)
-
En hvernig í ósköpunum semur fólk tónlist ? Ég meina, mér finnst það besta gjöfin.
(Merrily We Roll Along)
Etymology
From late Old Norse meina, from Middle Low German meinen, mēnen (“to mean”), from Old Saxon mēnian.
Verbs referencing "meina"
Danish
mene, Swedish
mena.
Verbs conjugated like 'meina'
meina,
Verbs similar to 'meina'
beina,
meiða,
meinka,
veina,
beiða,
beita,
deila,
efna,
eiga,
eigna,
Translations