hræra – Icelandic verb conjugation

Icelandic verb forms of hræra

Nominal Forms

Infinitive: hræra
First participle: hafa hrært
Second participle: hrært

Cognates

See the 5 cognates of hræra

Indicative

Present

éghræri
þúhrærir
hannhrærir
viðhrærum
þiðhrærið
þeirhræra

Perfect

éghef hrært
þúhefur hrært
hannhefur hrært
viðhöfum hrært
þiðhafið hrært
þeirhafa hrært

Past

éghrærði
þúhrærðir
hannhrærði
viðhrærðum
þiðhrærðuð
þeirhrærðu

Pluperfect

éghafði hrært
þúhafðir hrært
hannhafði hrært
viðhöfðum hrært
þiðhöfðuð hrært
þeirhöfðu hrært

Future

égmun hræra
þúmunt hræra
hannmun hræra
viðmunum hræra
þiðmunuð hræra
þeirmunu hræra

Future Perfect

égmun hafa hrært
þúmunt hafa hrært
hannmun hafa hrært
viðmunum hafa hrært
þiðmunuð hafa hrært
þeirmunu hafa hrært

Subjunctive

Present

éghræri
þúhrærir
hannhræri
viðhrærum
þiðhrærið
þeirhræri

Perfect

éghafi hrært
þúhafir hrært
hannhafi hrært
viðhöfum hrært
þiðhafið hrært
þeirhafi hrært

Past

éghrærði
þúhrærðir
hannhrærði
viðhrærðum
þiðhrærðuð
þeirhrærðu

Pluperfect

éghefði hrært
þúhefðir hrært
hannhefði hrært
viðhefðum hrært
þiðhefðuð hrært
þeirhefðu hrært

Conditional

Present

égmundi hræra
þúmundir hræra
hannmundi hræra
viðmundum hræra
þiðmunduð hræra
þeirmundu hræra

Past conditional

égmundi hafa hrært
þúmundir hafa hrært
hannmundi hafa hrært
viðmundum hafa hrært
þiðmunduð hafa hrært
þeirmundu hafa hrært

Imperative

þúhrær
viðhrærum
þiðhrærið

Sample Sentences

  • Þú hefur hrært mig. (You have moved me.)

Etymology

From Old Norse hrǿra (“to stir, move”), from Proto-Germanic *hrōzijaną (“to stir”) See: Proto-Germanic '*hrōzijaną'.

Verbs referencing "hræra"

Luxembourgish réieren, Alemannic German rüere.

Verbs conjugated like 'hræra'

deyfa, dirfa, dreifa, dýfa, erfa, fullgera, færa, gera, gerast, heyra, hlífa, hreyfa, hræra, keyra, kunngera, kyrra, kæfa, kæra, lagfæra, leifa, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'hræra'

hræða, æra, ákæra, bræða, færa, fræða, græða, hæla, heyra, hjara,

Translations