Nominal Forms
Infinitive: flakka
First participle: hafa flakkað
Second participle: flakkað
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | flakka |
| þú | flakkar |
| hann | flakkar |
| við | flökkum |
| þið | flakkið |
| þeir | flakka |
Perfect
| ég | hef flakkað |
| þú | hefur flakkað |
| hann | hefur flakkað |
| við | höfum flakkað |
| þið | hafið flakkað |
| þeir | hafa flakkað |
Past
| ég | flakkaði |
| þú | flakkaðir |
| hann | flakkaði |
| við | flökkuðum |
| þið | flökkuðuð |
| þeir | flökkuðu |
Pluperfect
| ég | hafði flakkað |
| þú | hafðir flakkað |
| hann | hafði flakkað |
| við | höfðum flakkað |
| þið | höfðuð flakkað |
| þeir | höfðu flakkað |
Future
| ég | mun flakka |
| þú | munt flakka |
| hann | mun flakka |
| við | munum flakka |
| þið | munuð flakka |
| þeir | munu flakka |
Future Perfect
| ég | mun hafa flakkað |
| þú | munt hafa flakkað |
| hann | mun hafa flakkað |
| við | munum hafa flakkað |
| þið | munuð hafa flakkað |
| þeir | munu hafa flakkað |
Subjunctive
Present
| ég | flakki |
| þú | flakkir |
| hann | flakki |
| við | flökkum |
| þið | flakkið |
| þeir | flakki |
Perfect
| ég | hafi flakkað |
| þú | hafir flakkað |
| hann | hafi flakkað |
| við | höfum flakkað |
| þið | hafið flakkað |
| þeir | hafi flakkað |
Past
| ég | flakkaði |
| þú | flakkaðir |
| hann | flakkaði |
| við | flökkuðum |
| þið | flökkuðuð |
| þeir | flökkuðu |
Pluperfect
| ég | hefði flakkað |
| þú | hefðir flakkað |
| hann | hefði flakkað |
| við | hefðum flakkað |
| þið | hefðuð flakkað |
| þeir | hefðu flakkað |
Conditional
Present
| ég | mundi flakka |
| þú | mundir flakka |
| hann | mundi flakka |
| við | mundum flakka |
| þið | munduð flakka |
| þeir | mundu flakka |
Past conditional
| ég | mundi hafa flakkað |
| þú | mundir hafa flakkað |
| hann | mundi hafa flakkað |
| við | mundum hafa flakkað |
| þið | munduð hafa flakkað |
| þeir | mundu hafa flakkað |
Imperative
| þú | flakka |
| við | flökkum |
| þið | flakkið |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse flakka, from Proto-Germanic *flakkōną (“to flutter, wander, roam”), from Proto-Indo-European *pleḱ-, which could be related to Ancient Greek πλάζω (plázō, “to turn away from”). See: Proto-Germanic '
*flakkōną'.
Verbs referencing "flakka"
English
flack, English
flacker, Swedish
flacka.
Verbs conjugated like 'flakka'
abbast,
afbaka,
afkasta,
afla,
afsaka,
afturkalla,
afþakka,
aga,
ama,
amstra,
anda,
andast,
andvarpa,
anga,
angra,
annast,
ansa,
apa,
ata,
aðlaga, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'flakka'
flaka,
flokka,
hlakka,
afþakka,
bakka,
blakta,
flækja,
flauta,
hakka,
lækka,
Translations