Nominal Forms
Infinitive: konstatálni
Present participle: konstatáló
Past participle: konstatált
Indicative
Present Indefinite
| én | konstatálok |
| te | konstatálsz |
| ő | konstatál |
| mi | konstatálunk |
| ti | konstatáltok |
| ők | konstatálnak |
Present Definite
| én | konstatálom |
| te | konstatálod |
| ő | konstatálja |
| mi | konstatáljuk |
| ti | konstatáljátok |
| ők | konstatálják |
| én;téged | konstatállak |
Past Indefinite
| én | konstatáltam |
| te | konstatáltál |
| ő | konstatált |
| mi | konstatáltunk |
| ti | konstatáltatok |
| ők | konstatáltak |
Past Definite
| én | konstatáltam |
| te | konstatáltad |
| ő | konstatálta |
| mi | konstatáltuk |
| ti | konstatáltátok |
| ők | konstatálták |
| én;téged | konstatáltalak |
Future Indefinite
| én | fogok konstatálni |
| te | fogsz konstatálni |
| ő | fog konstatálni |
| mi | fogunk konstatálni |
| ti | fogtok konstatálni |
| ők | fognak konstatálni |
Future Definite
| én | fogom konstatálni |
| te | fogod konstatálni |
| ő | fogja konstatálni |
| mi | fogjuk konstatálni |
| ti | fogjátok konstatálni |
| ők | fogják konstatálni |
| én;téged | foglak konstatálni |
Conditional
Present Indefinite
| én | konstatálnék |
| te | konstatálnál |
| ő | konstatálna |
| mi | konstatálnánk |
| ti | konstatálnátok |
| ők | konstatálnának |
Present Definite
| én | konstatálnám |
| te | konstatálnád |
| ő | konstatálná |
| mi | konstatálnánk |
| ti | konstatálnátok |
| ők | konstatálnák |
| én;téged | konstatálnálak |
Past Indefinite
| én | konstatáltam volna |
| te | konstatáltál volna |
| ő | konstatált volna |
| mi | konstatáltunk volna |
| ti | konstatáltatok volna |
| ők | konstatáltak volna |
Past Definite
| én | konstatáltam volna |
| te | konstatáltad volna |
| ő | konstatálta volna |
| mi | konstatáltuk volna |
| ti | konstatáltátok volna |
| ők | konstatálták volna |
| én;téged | konstatáltalak volna |
Conjunctive/Imperative
Indefinite
| én | konstatáljak |
| te | konstatálj, konstatáljál |
| ő | konstatáljon |
| mi | konstatáljunk |
| ti | konstatáljatok |
| ők | konstatáljanak |
Definite
| én | konstatáljam |
| te | konstatáld, konstatáljad |
| ő | konstatálja |
| mi | konstatáljuk |
| ti | konstatáljátok |
| ők | konstatálják |
| én;téged | konstatáljalak |
Conjugated Infinitive
| én | konstatálnom |
| te | konstatálnod |
| ő | konstatálnia |
| mi | konstatálnunk |
| ti | konstatálnotok |
| ők | konstatálniuk |
Verbs conjugated like konstatál
abbamarad,
agyonszúr,
átalakul,
átgondol,
befolyik,
befon,
behatol,
beindul,
bekapcsol,
bekukucskál,
beszámol,
beszól,
bevon,
bezár,
beleszól,
elárul,
elbújik,
elpaterol,
elfakul,
elfoglal, etc. (List truncated at 20 verbs)
Sample Sentences
Etymology
From German konstatieren, from French constater, from Latin constat, from constare. With the verb-forming suffix -ál. See: German, old spelling '
konstatieren', French '
constater'.
Translations