Nominal Forms
Infinitif:
obtempérer
Participe présent:
obtempérant /ɔp.tɑ̃.pe.ʁɑ̃/
Participe passé
obtempéré /ɔp.tɑ̃.pe.ʁe/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| j' | obtempère /ɔp.tɑ̃.pɛʁ/ |
| tu | obtempères /ɔp.tɑ̃.pɛʁ/ |
| il;elle;on | obtempère /ɔp.tɑ̃.pɛʁ/ |
| nous | obtempérons /ɔp.tɑ̃.pe.ʁɔ̃/ |
| vous | obtempérez /ɔp.tɑ̃.pe.ʁe/ |
| ils;elles | obtempèrent /ɔp.tɑ̃.pɛʁ/ |
Passé composé
| j' | ai obtempéré |
| tu | as obtempéré |
| il;elle;on | a obtempéré |
| nous | avons obtempéré |
| vous | avez obtempéré |
| ils;elles | ont obtempéré |
Imparfait
| j' | obtempérais /ɔp.tɑ̃.pe.ʁɛ/ |
| tu | obtempérais /ɔp.tɑ̃.pe.ʁɛ/ |
| il;elle;on | obtempérait /ɔp.tɑ̃.pe.ʁɛ/ |
| nous | obtempérions /ɔp.tɑ̃.pe.ʁjɔ̃/ |
| vous | obtempériez /ɔp.tɑ̃.pe.ʁje/ |
| ils;elles | obtempéraient /ɔp.tɑ̃.pe.ʁɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais obtempéré |
| tu | avais obtempéré |
| il;elle;on | avait obtempéré |
| nous | avions obtempéré |
| vous | aviez obtempéré |
| ils;elles | avaient obtempéré |
Futur simple
| j' | obtempérerai /ɔp.tɑ̃.pɛ.ʁə.ʁe; ɔp.tɑ̃.pe.ʁə.ʁe/ |
| tu | obtempéreras /ɔp.tɑ̃.pɛ.ʁə.ʁa; ɔp.tɑ̃.pe.ʁə.ʁa/ |
| il;elle;on | obtempérera /ɔp.tɑ̃.pɛ.ʁə.ʁa; ɔp.tɑ̃.pe.ʁə.ʁa/ |
| nous | obtempérerons /ɔp.tɑ̃.pɛ.ʁə.ʁɔ̃; ɔp.tɑ̃.pe.ʁə.ʁɔ̃/ |
| vous | obtempérerez /ɔp.tɑ̃.pɛ.ʁə.ʁe; ɔp.tɑ̃.pe.ʁə.ʁe/ |
| ils;elles | obtempéreront /ɔp.tɑ̃.pɛ.ʁə.ʁɔ̃; ɔp.tɑ̃.pe.ʁə.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai obtempéré |
| tu | auras obtempéré |
| il;elle;on | aura obtempéré |
| nous | aurons obtempéré |
| vous | aurez obtempéré |
| ils;elles | auront obtempéré |
Passé simple
| j' | obtempérai /ɔp.tɑ̃.pe.ʁe/ |
| tu | obtempéras /ɔp.tɑ̃.pe.ʁa/ |
| il;elle;on | obtempéra /ɔp.tɑ̃.pe.ʁa/ |
| nous | obtempérâmes /ɔp.tɑ̃.pe.ʁam/ |
| vous | obtempérâtes /ɔp.tɑ̃.pe.ʁat/ |
| ils;elles | obtempérèrent /ɔp.tɑ̃.pe.ʁɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus obtempéré |
| tu | eus obtempéré |
| il;elle;on | eut obtempéré |
| nous | eûmes obtempéré |
| vous | eûtes obtempéré |
| ils;elles | eurent obtempéré |
Subjonctif
Présent
| j' | obtempère /ɔp.tɑ̃.pɛʁ/ |
| tu | obtempères /ɔp.tɑ̃.pɛʁ/ |
| il;elle;on | obtempère /ɔp.tɑ̃.pɛʁ/ |
| nous | obtempérions /ɔp.tɑ̃.pe.ʁjɔ̃/ |
| vous | obtempériez /ɔp.tɑ̃.pe.ʁje/ |
| ils;elles | obtempèrent /ɔp.tɑ̃.pɛʁ/ |
Passé composé
| j' | aie obtempéré |
| tu | aies obtempéré |
| il;elle;on | ait obtempéré |
| nous | ayons obtempéré |
| vous | ayez obtempéré |
| ils;elles | aient obtempéré |
Imparfait
| j' | obtempérasse /ɔp.tɑ̃.pe.ʁas/ |
| tu | obtempérasses /ɔp.tɑ̃.pe.ʁas/ |
| il;elle;on | obtempérât /ɔp.tɑ̃.pe.ʁa/ |
| nous | obtempérassions /ɔp.tɑ̃.pe.ʁa.sjɔ̃/ |
| vous | obtempérassiez /ɔp.tɑ̃.pe.ʁa.sje/ |
| ils;elles | obtempérassent /ɔp.tɑ̃.pe.ʁas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse obtempéré |
| tu | eusses obtempéré |
| il;elle;on | eût obtempéré |
| nous | eussions obtempéré |
| vous | eussiez obtempéré |
| ils;elles | eussent obtempéré |
Conditionnel
Présent
| j' | obtempérerais /ɔp.tɑ̃.pɛ.ʁə.ʁɛ; ɔp.tɑ̃.pe.ʁə.ʁɛ/ |
| tu | obtempérerais /ɔp.tɑ̃.pɛ.ʁə.ʁɛ; ɔp.tɑ̃.pe.ʁə.ʁɛ/ |
| il;elle;on | obtempérerait /ɔp.tɑ̃.pɛ.ʁə.ʁɛ; ɔp.tɑ̃.pe.ʁə.ʁɛ/ |
| nous | obtempérerions /ɔp.tɑ̃.pɛ.ʁə.ʁjɔ̃; ɔp.tɑ̃.pe.ʁə.ʁjɔ̃/ |
| vous | obtempéreriez /ɔp.tɑ̃.pɛ.ʁə.ʁje; ɔp.tɑ̃.pe.ʁə.ʁje/ |
| ils;elles | obtempéreraient /ɔp.tɑ̃.pɛ.ʁə.ʁɛ; ɔp.tɑ̃.pe.ʁə.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais obtempéré |
| tu | aurais obtempéré |
| il;elle;on | aurait obtempéré |
| nous | aurions obtempéré |
| vous | auriez obtempéré |
| ils;elles | auraient obtempéré |
Imperatif
| tu | obtempère /ɔp.tɑ̃.pɛʁ/ |
| nous | obtempérons /ɔp.tɑ̃.pe.ʁɔ̃/ |
| vous | obtempérez /ɔp.tɑ̃.pe.ʁe/ |
Verbs conjugated like 'obtempérer'
abcéder,
abécher,
accéder,
accélérer,
aciérer,
adhérer,
adultérer,
affréter,
afférer,
agglomérer,
allitérer,
allécher,
alléguer,
altérer,
aléser,
anhéler,
appéter,
arriérer,
assécher,
asséner, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'obtempérer'
tempérer,
contempler,
désemparer,
désespérer,
emparer,
empirer,
espérer,
interférer,
obérer,
oblitérer,
Translations
obey, to do as ordered by
Etymology
Borrowed from Latin obtemperāre (“to comply with; to conform to, obey”), from ob + temperō (“to show restraint, moderate”). See: Latin '
obtemperō'.
Additional Information
obtempérer. v. n. obéir.
obtempérer à un ordre, à un commandement, à une sommation, à un jugement. Obtempérer aux magistrats. Obtempérer à justice. À quoi obtempérant. Il est principalement usité en style de Palais.
Sample Sentences