Nominal Forms
Infinitif:
désarticuler
Participe présent:
désarticulant /de.zaʁ.ti.ky.lɑ̃/
Participe passé
désarticulé /de.zaʁ.ti.ky.le/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| je | désarticule /de.zaʁ.ti.kyl/ |
| tu | désarticules /de.zaʁ.ti.kyl/ |
| il;elle;on | désarticule /de.zaʁ.ti.kyl/ |
| nous | désarticulons /de.zaʁ.ti.ky.lɔ̃/ |
| vous | désarticulez /de.zaʁ.ti.ky.le/ |
| ils;elles | désarticulent /de.zaʁ.ti.kyl/ |
Passé composé
| j' | ai désarticulé |
| tu | as désarticulé |
| il;elle;on | a désarticulé |
| nous | avons désarticulé |
| vous | avez désarticulé |
| ils;elles | ont désarticulé |
Imparfait
| je | désarticulais /de.zaʁ.ti.ky.lɛ/ |
| tu | désarticulais /de.zaʁ.ti.ky.lɛ/ |
| il;elle;on | désarticulait /de.zaʁ.ti.ky.lɛ/ |
| nous | désarticulions /de.zaʁ.ti.ky.ljɔ̃/ |
| vous | désarticuliez /de.zaʁ.ti.ky.lje/ |
| ils;elles | désarticulaient /de.zaʁ.ti.ky.lɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais désarticulé |
| tu | avais désarticulé |
| il;elle;on | avait désarticulé |
| nous | avions désarticulé |
| vous | aviez désarticulé |
| ils;elles | avaient désarticulé |
Futur simple
| je | désarticulerai /de.zaʁ.ti.kyl.ʁe/ |
| tu | désarticuleras /de.zaʁ.ti.kyl.ʁa/ |
| il;elle;on | désarticulera /de.zaʁ.ti.kyl.ʁa/ |
| nous | désarticulerons /de.zaʁ.ti.kyl.ʁɔ̃/ |
| vous | désarticulerez /de.zaʁ.ti.kyl.ʁe/ |
| ils;elles | désarticuleront /de.zaʁ.ti.kyl.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai désarticulé |
| tu | auras désarticulé |
| il;elle;on | aura désarticulé |
| nous | aurons désarticulé |
| vous | aurez désarticulé |
| ils;elles | auront désarticulé |
Passé simple
| je | désarticulai /de.zaʁ.ti.ky.le/ |
| tu | désarticulas /de.zaʁ.ti.ky.la/ |
| il;elle;on | désarticula /de.zaʁ.ti.ky.la/ |
| nous | désarticulâmes /de.zaʁ.ti.ky.lam/ |
| vous | désarticulâtes /de.zaʁ.ti.ky.lat/ |
| ils;elles | désarticulèrent /de.zaʁ.ti.ky.lɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus désarticulé |
| tu | eus désarticulé |
| il;elle;on | eut désarticulé |
| nous | eûmes désarticulé |
| vous | eûtes désarticulé |
| ils;elles | eurent désarticulé |
Subjonctif
Présent
| je | désarticule /de.zaʁ.ti.kyl/ |
| tu | désarticules /de.zaʁ.ti.kyl/ |
| il;elle;on | désarticule /de.zaʁ.ti.kyl/ |
| nous | désarticulions /de.zaʁ.ti.ky.ljɔ̃/ |
| vous | désarticuliez /de.zaʁ.ti.ky.lje/ |
| ils;elles | désarticulent /de.zaʁ.ti.kyl/ |
Passé composé
| j' | aie désarticulé |
| tu | aies désarticulé |
| il;elle;on | ait désarticulé |
| nous | ayons désarticulé |
| vous | ayez désarticulé |
| ils;elles | aient désarticulé |
Imparfait
| je | désarticulasse /de.zaʁ.ti.ky.las/ |
| tu | désarticulasses /de.zaʁ.ti.ky.las/ |
| il;elle;on | désarticulât /de.zaʁ.ti.ky.la/ |
| nous | désarticulassions /de.zaʁ.ti.ky.la.sjɔ̃/ |
| vous | désarticulassiez /de.zaʁ.ti.ky.la.sje/ |
| ils;elles | désarticulassent /de.zaʁ.ti.ky.las/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse désarticulé |
| tu | eusses désarticulé |
| il;elle;on | eût désarticulé |
| nous | eussions désarticulé |
| vous | eussiez désarticulé |
| ils;elles | eussent désarticulé |
Conditionnel
Présent
| je | désarticulerais /de.zaʁ.ti.kyl.ʁɛ/ |
| tu | désarticulerais /de.zaʁ.ti.kyl.ʁɛ/ |
| il;elle;on | désarticulerait /de.zaʁ.ti.kyl.ʁɛ/ |
| nous | désarticulerions /de.zaʁ.ti.ky.lə.ʁjɔ̃/ |
| vous | désarticuleriez /de.zaʁ.ti.ky.lə.ʁje/ |
| ils;elles | désarticuleraient /de.zaʁ.ti.kyl.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais désarticulé |
| tu | aurais désarticulé |
| il;elle;on | aurait désarticulé |
| nous | aurions désarticulé |
| vous | auriez désarticulé |
| ils;elles | auraient désarticulé |
Imperatif
| tu | désarticule /de.zaʁ.ti.kyl/ |
| nous | désarticulons /de.zaʁ.ti.ky.lɔ̃/ |
| vous | désarticulez /de.zaʁ.ti.ky.le/ |
Verbs conjugated like 'désarticuler'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'désarticuler'
articuler,
démantibuler,
articler,
débarouler,
débarricader,
décortiquer,
défatiguer,
dégarouler,
démastiquer,
dépareiller,
Translations
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- disloquer
- déboîter, démantibuler, démettre, démancher, luxer, fausser, désosser, démolir, briser, casser
- déboîter
- disloquer
- démettre
- destituer
- démantibuler
- disloquer, briser, démonter, casser, détraquer
- démancher
- briser, casser, déboîter, démolir, démettre, disloquer, fausser, luxer
Etymology
From dés- + articuler.
Verbs referencing "désarticuler"
Romanian
dezarticula.
Additional Information
Sample Sentences