Nominal Forms
Infinitif:
défaufiler
Participe présent:
défaufilant
Participe passé
défaufilé
Cognates
-
Indicatif
Présent
| je | défaufile |
| tu | défaufiles |
| il;elle;on | défaufile |
| nous | défaufilons |
| vous | défaufilez |
| ils;elles | défaufilent |
Passé composé
| j' | ai défaufilé |
| tu | as défaufilé |
| il;elle;on | a défaufilé |
| nous | avons défaufilé |
| vous | avez défaufilé |
| ils;elles | ont défaufilé |
Imparfait
| je | défaufilais |
| tu | défaufilais |
| il;elle;on | défaufilait |
| nous | défaufilions |
| vous | défaufiliez |
| ils;elles | défaufilaient |
Plus-que-parfait
| j' | avais défaufilé |
| tu | avais défaufilé |
| il;elle;on | avait défaufilé |
| nous | avions défaufilé |
| vous | aviez défaufilé |
| ils;elles | avaient défaufilé |
Futur simple
| je | défaufilerai |
| tu | défaufileras |
| il;elle;on | défaufilera |
| nous | défaufilerons |
| vous | défaufilerez |
| ils;elles | défaufileront |
Futur antérieur
| j' | aurai défaufilé |
| tu | auras défaufilé |
| il;elle;on | aura défaufilé |
| nous | aurons défaufilé |
| vous | aurez défaufilé |
| ils;elles | auront défaufilé |
Passé simple
| je | défaufilai |
| tu | défaufilas |
| il;elle;on | défaufila |
| nous | défaufilâmes |
| vous | défaufilâtes |
| ils;elles | défaufilèrent |
Passé antérieur
| j' | eus défaufilé |
| tu | eus défaufilé |
| il;elle;on | eut défaufilé |
| nous | eûmes défaufilé |
| vous | eûtes défaufilé |
| ils;elles | eurent défaufilé |
Subjonctif
Présent
| je | défaufile |
| tu | défaufiles |
| il;elle;on | défaufile |
| nous | défaufilions |
| vous | défaufiliez |
| ils;elles | défaufilent |
Passé composé
| j' | aie défaufilé |
| tu | aies défaufilé |
| il;elle;on | ait défaufilé |
| nous | ayons défaufilé |
| vous | ayez défaufilé |
| ils;elles | aient défaufilé |
Imparfait
| je | défaufilasse |
| tu | défaufilasses |
| il;elle;on | défaufilât |
| nous | défaufilassions |
| vous | défaufilassiez |
| ils;elles | défaufilassent |
Plus-que-parfait
| j' | eusse défaufilé |
| tu | eusses défaufilé |
| il;elle;on | eût défaufilé |
| nous | eussions défaufilé |
| vous | eussiez défaufilé |
| ils;elles | eussent défaufilé |
Conditionnel
Présent
| je | défaufilerais |
| tu | défaufilerais |
| il;elle;on | défaufilerait |
| nous | défaufilerions |
| vous | défaufileriez |
| ils;elles | défaufileraient |
Passé
| j' | aurais défaufilé |
| tu | aurais défaufilé |
| il;elle;on | aurait défaufilé |
| nous | aurions défaufilé |
| vous | auriez défaufilé |
| ils;elles | auraient défaufilé |
Imperatif
| tu | défaufile |
| nous | défaufilons |
| vous | défaufilez |
Verbs conjugated like 'défaufiler'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'défaufiler'
éfaufiler,
faufiler,
défardeler,
défausser,
défeuiller,
défiler,
défouler,
défruiter,
défubler,
désaffilier,
Translations
Etymology
Additional Information
Sample Sentences