Nominal Forms
Infinitif:
désarçonner
Participe présent:
désarçonnant /de.zaʁ.sɔ.nɑ̃/
Participe passé
désarçonné /de.zaʁ.sɔ.ne/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| je | désarçonne /de.zaʁ.sɔn/ |
| tu | désarçonnes /de.zaʁ.sɔn/ |
| il;elle;on | désarçonne /de.zaʁ.sɔn/ |
| nous | désarçonnons /de.zaʁ.sɔ.nɔ̃/ |
| vous | désarçonnez /de.zaʁ.sɔ.ne/ |
| ils;elles | désarçonnent /de.zaʁ.sɔn/ |
Passé composé
| j' | ai désarçonné |
| tu | as désarçonné |
| il;elle;on | a désarçonné |
| nous | avons désarçonné |
| vous | avez désarçonné |
| ils;elles | ont désarçonné |
Imparfait
| je | désarçonnais /de.zaʁ.sɔ.nɛ/ |
| tu | désarçonnais /de.zaʁ.sɔ.nɛ/ |
| il;elle;on | désarçonnait /de.zaʁ.sɔ.nɛ/ |
| nous | désarçonnions /de.zaʁ.sɔ.njɔ̃/ |
| vous | désarçonniez /de.zaʁ.sɔ.nje/ |
| ils;elles | désarçonnaient /de.zaʁ.sɔ.nɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais désarçonné |
| tu | avais désarçonné |
| il;elle;on | avait désarçonné |
| nous | avions désarçonné |
| vous | aviez désarçonné |
| ils;elles | avaient désarçonné |
Futur simple
| je | désarçonnerai /de.zaʁ.sɔn.ʁe/ |
| tu | désarçonneras /de.zaʁ.sɔn.ʁa/ |
| il;elle;on | désarçonnera /de.zaʁ.sɔn.ʁa/ |
| nous | désarçonnerons /de.zaʁ.sɔn.ʁɔ̃/ |
| vous | désarçonnerez /de.zaʁ.sɔn.ʁe/ |
| ils;elles | désarçonneront /de.zaʁ.sɔn.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai désarçonné |
| tu | auras désarçonné |
| il;elle;on | aura désarçonné |
| nous | aurons désarçonné |
| vous | aurez désarçonné |
| ils;elles | auront désarçonné |
Passé simple
| je | désarçonnai /de.zaʁ.sɔ.ne/ |
| tu | désarçonnas /de.zaʁ.sɔ.na/ |
| il;elle;on | désarçonna /de.zaʁ.sɔ.na/ |
| nous | désarçonnâmes /de.zaʁ.sɔ.nam/ |
| vous | désarçonnâtes /de.zaʁ.sɔ.nat/ |
| ils;elles | désarçonnèrent /de.zaʁ.sɔ.nɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus désarçonné |
| tu | eus désarçonné |
| il;elle;on | eut désarçonné |
| nous | eûmes désarçonné |
| vous | eûtes désarçonné |
| ils;elles | eurent désarçonné |
Subjonctif
Présent
| je | désarçonne /de.zaʁ.sɔn/ |
| tu | désarçonnes /de.zaʁ.sɔn/ |
| il;elle;on | désarçonne /de.zaʁ.sɔn/ |
| nous | désarçonnions /de.zaʁ.sɔ.njɔ̃/ |
| vous | désarçonniez /de.zaʁ.sɔ.nje/ |
| ils;elles | désarçonnent /de.zaʁ.sɔn/ |
Passé composé
| j' | aie désarçonné |
| tu | aies désarçonné |
| il;elle;on | ait désarçonné |
| nous | ayons désarçonné |
| vous | ayez désarçonné |
| ils;elles | aient désarçonné |
Imparfait
| je | désarçonnasse /de.zaʁ.sɔ.nas/ |
| tu | désarçonnasses /de.zaʁ.sɔ.nas/ |
| il;elle;on | désarçonnât /de.zaʁ.sɔ.na/ |
| nous | désarçonnassions /de.zaʁ.sɔ.na.sjɔ̃/ |
| vous | désarçonnassiez /de.zaʁ.sɔ.na.sje/ |
| ils;elles | désarçonnassent /de.zaʁ.sɔ.nas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse désarçonné |
| tu | eusses désarçonné |
| il;elle;on | eût désarçonné |
| nous | eussions désarçonné |
| vous | eussiez désarçonné |
| ils;elles | eussent désarçonné |
Conditionnel
Présent
| je | désarçonnerais /de.zaʁ.sɔn.ʁɛ/ |
| tu | désarçonnerais /de.zaʁ.sɔn.ʁɛ/ |
| il;elle;on | désarçonnerait /de.zaʁ.sɔn.ʁɛ/ |
| nous | désarçonnerions /de.zaʁ.sɔ.nə.ʁjɔ̃/ |
| vous | désarçonneriez /de.zaʁ.sɔ.nə.ʁje/ |
| ils;elles | désarçonneraient /de.zaʁ.sɔn.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais désarçonné |
| tu | aurais désarçonné |
| il;elle;on | aurait désarçonné |
| nous | aurions désarçonné |
| vous | auriez désarçonné |
| ils;elles | auraient désarçonné |
Imperatif
| tu | désarçonne /de.zaʁ.sɔn/ |
| nous | désarçonnons /de.zaʁ.sɔ.nɔ̃/ |
| vous | désarçonnez /de.zaʁ.sɔ.ne/ |
Verbs conjugated like 'désarçonner'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'désarçonner'
décartonner,
défaçonner,
démaçonner,
désabonner,
désordonner,
arçonner,
déballonner,
décantonner,
dégalonner,
dégazonner,
Translations
unhorse, remove from a horse
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- déconcerter
- dérouter, désorienter, embarrasser, surprendre, troubler, inquiéter, démoraliser, déconfire, désemparer, confondre, décontenancer, démonter, déranger, embrouiller
- démonter
- défaire
- dérouter
- dépister, leurrer, détourner, décontenancer, dépayser, confondre, déconcerter
- surprendre
- découvrir, intercepter, apercevoir, remarquer, déceler, déconcerter, duper
- troubler
- brouiller, salir, gâcher, corrompre, embrouiller, perturber, déranger, bouleverser, dérégler, détraquer, égarer, perdre, aliéner, émouvoir, intimider
Etymology
From dés- + arçon (“tree [of a saddle]”) + -er.
Additional Information
désarçonner. v. a. mettre hors des arçons, jeter hors de la selle.
Un cavalie> sur une selle rase est aisé à désarçonner. Son cheval en sautant l'a désarçonné. Il signifie, figurément et familièrement,
Confondre quelqu'un dans une discussion, le mettre hors d'état de répondre. Ce philosophe eut bientôt désarçonné son adversaire.
Désarçonné, ée.
Désarçonné, ée. participe.
Sample Sentences