désaccoutumer – French verb conjugation

French verb forms of désaccoutumer

Nominal Forms

Infinitif: désaccoutumer
Participe présent: désaccoutumant /sə de.za.ku.ty.mɑ̃/
Participe passé désaccoutumé /de.za.ku.ty.me/

Cognates

-

Indicatif

Présent

jedésaccoutume /mə de.za.ku.tym/
tudésaccoutumes /tə de.za.ku.tym/
il;elle;ondésaccoutume /sə de.za.ku.tym/
nousdésaccoutumons /nu de.za.ku.ty.mɔ̃/
vousdésaccoutumez /vu de.za.ku.ty.me/
ils;ellesdésaccoutument /sə de.za.ku.tym/

Passé composé

j'ai désaccoutumé
tuas désaccoutumé
il;elle;ona désaccoutumé
nousavons désaccoutumé
vousavez désaccoutumé
ils;ellesont désaccoutumé

Imparfait

jedésaccoutumais /mə de.za.ku.ty.mɛ/
tudésaccoutumais /tə de.za.ku.ty.mɛ/
il;elle;ondésaccoutumait /sə de.za.ku.ty.mɛ/
nousdésaccoutumions /nu de.za.ku.ty.mjɔ̃/
vousdésaccoutumiez /vu de.za.ku.ty.mje/
ils;ellesdésaccoutumaient /sə de.za.ku.ty.mɛ/

Plus-que-parfait

j'avais désaccoutumé
tuavais désaccoutumé
il;elle;onavait désaccoutumé
nousavions désaccoutumé
vousaviez désaccoutumé
ils;ellesavaient désaccoutumé

Futur simple

jedésaccoutumerai /mə de.za.ku.tym.ʁe/
tudésaccoutumeras /tə de.za.ku.tym.ʁa/
il;elle;ondésaccoutumera /sə de.za.ku.tym.ʁa/
nousdésaccoutumerons /nu de.za.ku.tym.ʁɔ̃/
vousdésaccoutumerez /vu de.za.ku.tym.ʁe/
ils;ellesdésaccoutumeront /sə de.za.ku.tym.ʁɔ̃/

Futur antérieur

j'aurai désaccoutumé
tuauras désaccoutumé
il;elle;onaura désaccoutumé
nousaurons désaccoutumé
vousaurez désaccoutumé
ils;ellesauront désaccoutumé

Passé simple

jedésaccoutumai /mə de.za.ku.ty.me/
tudésaccoutumas /tə de.za.ku.ty.ma/
il;elle;ondésaccoutuma /sə de.za.ku.ty.ma/
nousdésaccoutumâmes /nu de.za.ku.ty.mam/
vousdésaccoutumâtes /vu de.za.ku.ty.mat/
ils;ellesdésaccoutumèrent /sə de.za.ku.ty.mɛʁ/

Passé antérieur

j'eus désaccoutumé
tueus désaccoutumé
il;elle;oneut désaccoutumé
nouseûmes désaccoutumé
vouseûtes désaccoutumé
ils;elleseurent désaccoutumé

Subjonctif

Présent

jedésaccoutume /mə de.za.ku.tym/
tudésaccoutumes /tə de.za.ku.tym/
il;elle;ondésaccoutume /sə de.za.ku.tym/
nousdésaccoutumions /nu de.za.ku.ty.mjɔ̃/
vousdésaccoutumiez /vu de.za.ku.ty.mje/
ils;ellesdésaccoutument /sə de.za.ku.tym/

Passé composé

j'aie désaccoutumé
tuaies désaccoutumé
il;elle;onait désaccoutumé
nousayons désaccoutumé
vousayez désaccoutumé
ils;ellesaient désaccoutumé

Imparfait

jedésaccoutumasse /mə de.za.ku.ty.mas/
tudésaccoutumasses /tə de.za.ku.ty.mas/
il;elle;ondésaccoutumât /sə de.za.ku.ty.ma/
nousdésaccoutumassions /nu de.za.ku.ty.ma.sjɔ̃/
vousdésaccoutumassiez /vu de.za.ku.ty.ma.sje/
ils;ellesdésaccoutumassent /sə de.za.ku.ty.mas/

Plus-que-parfait

j'eusse désaccoutumé
tueusses désaccoutumé
il;elle;oneût désaccoutumé
nouseussions désaccoutumé
vouseussiez désaccoutumé
ils;elleseussent désaccoutumé

Conditionnel

Présent

jedésaccoutumerais /mə de.za.ku.tym.ʁɛ/
tudésaccoutumerais /tə de.za.ku.tym.ʁɛ/
il;elle;ondésaccoutumerait /sə de.za.ku.tym.ʁɛ/
nousdésaccoutumerions /nu de.za.ku.ty.mə.ʁjɔ̃/
vousdésaccoutumeriez /vu de.za.ku.ty.mə.ʁje/
ils;ellesdésaccoutumeraient /sə de.za.ku.tym.ʁɛ/

Passé

j'aurais désaccoutumé
tuaurais désaccoutumé
il;elle;onaurait désaccoutumé
nousaurions désaccoutumé
vousauriez désaccoutumé
ils;ellesauraient désaccoutumé

Imperatif

tudésaccoutume /de.za.ku.tym.twa/
nousdésaccoutumons /de.za.ku.ty.mɔ̃.nu/
vousdésaccoutumez /de.za.ku.ty.me.vu/

Translations

Synonyms & Antonyms

Synonyms

désintoxiquer
sevrer

Etymology

From dés- + accoutumer.

Verbs referencing "désaccoutumer"

English disaccustom.

Additional Information

désaccoutumer. v. a. faire perdre, faire quitter une coutume, une habitude. On aura bien de la peine à le désaccoutumer du vin. On l'emploie aussi avec le pronom personnel. Il se désaccoutume du jeu. Il s'est désaccoutumé de jouer. Désaccoutumez--vous de mentir.

Désaccoutumé, ée.
Désaccoutumé, ée. participe.

Sample Sentences