Infinitive: rettja
Supine: rekkt
Indicative
Present
| ig | rettjer |
| du | rettjer |
| an;ą̊;eð | rettjer |
| wįð | rettjum |
| ið | rettjið |
| dier | rettja |
Past
| ig | rekkte |
| du | rekkte |
| an;ą̊;eð | rekkte |
| wįð | rekktum |
| ið | rekktið |
| dier | rekkte |
Imperative
| Sg.2 | rettje |
| Pl.1 | rettjum |
| Pl.2 | rettjið |
Etymology
Verbs conjugated like rettja
brettja,
slettja,
drettja,
strettja,
knettja,
knyttja,
klettja,
sprettja,
tryttja,
tyttja,
tettja,
stettja,
wettja,
ryttja,
rettja,
fetryttja,
