Formes no personals
Infinitiu:
irritar
Gerundi:
irritant
Participi:
irritat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | irrito |
| tu | irrites |
| ell | irrita |
| nos. | irritem |
| vos. | irriteu |
| ells | irriten |
Perfet
| jo | he irritat |
| tu | has irritat |
| ell | ha irritat |
| nos. | hem irritat |
| vos. | heu irritat |
| ells | han irritat |
Imperfet
| jo | irritava |
| tu | irritaves |
| ell | irritava |
| nos. | irritàvem |
| vos. | irritàveu |
| ells | irritaven |
Plusquamperfet
| jo | havia irritat |
| tu | havies irritat |
| ell | havia irritat |
| nos. | havíem irritat |
| vos. | havíeu irritat |
| ells | havien irritat |
Futur simple
| jo | irritaré |
| tu | irritaràs |
| ell | irritarà |
| nos. | irritarem |
| vos. | irritareu |
| ells | irritaran |
Futur perfet
| jo | hauré irritat |
| tu | hauràs irritat |
| ell | haurà irritat |
| nos. | haurem irritat |
| vos. | haureu irritat |
| ells | hauran irritat |
Passat simple
| jo | irrití |
| tu | irritares |
| ell | irrità |
| nos. | irritàrem |
| vos. | irritàreu |
| ells | irritaren |
Passat anterior
| jo | haguí irritat |
| tu | hagueres irritat |
| ell | hagué irritat |
| nos. | haguérem irritat |
| vos. | haguéreu irritat |
| ells | haguéren irritat |
Passat perifràstic
| jo | vaig irritar |
| tu | vas irritar |
| ell | va irritar |
| nos. | vam irritar |
| vos. | vau irritar |
| ells | van irritar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver irritat |
| tu | vas haver irritat |
| ell | va haver irritat |
| nos. | vam haver irritat |
| vos. | vau haver irritat |
| ells | van haver irritat |
Condicional
| jo | irritaria |
| tu | irritaries |
| ell | irritaria |
| nos. | irritaríem |
| vos. | irritaríeu |
| ells | irritarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera irritat |
| tu | hauries; hagueres irritat |
| ell | hauria; haguera irritat |
| nos. | hauríem; haguérem irritat |
| vos. | hauríeu; haguéreu irritat |
| ells | haurien; hagueren irritat |
Subjuntiu
Present
| jo | irriti |
| tu | irritis |
| ell | irriti |
| nos. | irritem |
| vos. | irriteu |
| ells | irritin |
Perfet
| jo | hagi irritat |
| tu | hagis irritat |
| ell | hagi irritat |
| nos. | hàgim irritat |
| vos. | hàgiu irritat |
| ells | hagin irritat |
Imperfet
| jo | irrités |
| tu | irritessis |
| ell | irrités |
| nos. | irritéssim |
| vos. | irritéssiu |
| ells | irritessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués irritat |
| tu | haguessis irritat |
| ell | hagués irritat |
| nos. | haguéssim irritat |
| vos. | haguéssiu irritat |
| ells | haguessin irritat |
Imperative
| tu | irrita |
| ell | irriti |
| nos. | irritem |
| vos. | irriteu |
| ells | irritin |
Verbs conjugated like 'irritar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'irritar'
irrigar,
arriar,
arribar,
arridar,
arrimar,
imitar,
incitar,
invitar,
irisar,
irrogar,
Translations
aggravate, To exasperate; to provoke; to irritate
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- anul.lar
- enfurir-se, enutjar-se, irritar-se, aïrar-se, encolerir-se, sulfurar-se, calmar-se
- arravatar-se
- enverinar-se, irritar-se
- emmaleir-se
- enutjar-se, sulfurar-se, aïrar-se, enfellonir-se, enrabiar-se, enfurir-se, enfuriar-se, exasperar-se, enfadar-se, indignar-se, irritar-se, empipar-se, apaivagar-se
- encolerir-se
- onejar, picar-se, arriscar-se, cavallar, cabrejar
- encrespar
- enfurismar-se, irritar-se, aïrar-se, enfellonir-se, enfutismar-se, enrabiar-se
- enfutismar-se
- irritar-se, emmaleir-se
- enverinar
- ofendre's, molestar-se, irritar-se, enutjar-se, apaivagar-se
- incomodar
- molestar-se, vexar-se, picar-se, ressentir-se
- irritar
- enrabiar, indignar, sulfurar, enfellonir, enfurir, enutjar, exasperar, molestar, exacerbar, tranquil.litzar, calmar
- ofendre
- molestar-se, enutjar-se, irritar-se, incomodar-se, apaivagar-se
Etymology
Additional Information