Formes no personals
Infinitiu:
arrimar
Gerundi:
arrimant
Participi:
arrimat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | arrimo |
| tu | arrimes |
| ell | arrima |
| nos. | arrimem |
| vos. | arrimeu |
| ells | arrimen |
Perfet
| jo | he arrimat |
| tu | has arrimat |
| ell | ha arrimat |
| nos. | hem arrimat |
| vos. | heu arrimat |
| ells | han arrimat |
Imperfet
| jo | arrimava |
| tu | arrimaves |
| ell | arrimava |
| nos. | arrimàvem |
| vos. | arrimàveu |
| ells | arrimaven |
Plusquamperfet
| jo | havia arrimat |
| tu | havies arrimat |
| ell | havia arrimat |
| nos. | havíem arrimat |
| vos. | havíeu arrimat |
| ells | havien arrimat |
Futur simple
| jo | arrimaré |
| tu | arrimaràs |
| ell | arrimarà |
| nos. | arrimarem |
| vos. | arrimareu |
| ells | arrimaran |
Futur perfet
| jo | hauré arrimat |
| tu | hauràs arrimat |
| ell | haurà arrimat |
| nos. | haurem arrimat |
| vos. | haureu arrimat |
| ells | hauran arrimat |
Passat simple
| jo | arrimí |
| tu | arrimares |
| ell | arrimà |
| nos. | arrimàrem |
| vos. | arrimàreu |
| ells | arrimaren |
Passat anterior
| jo | haguí arrimat |
| tu | hagueres arrimat |
| ell | hagué arrimat |
| nos. | haguérem arrimat |
| vos. | haguéreu arrimat |
| ells | haguéren arrimat |
Passat perifràstic
| jo | vaig arrimar |
| tu | vas arrimar |
| ell | va arrimar |
| nos. | vam arrimar |
| vos. | vau arrimar |
| ells | van arrimar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver arrimat |
| tu | vas haver arrimat |
| ell | va haver arrimat |
| nos. | vam haver arrimat |
| vos. | vau haver arrimat |
| ells | van haver arrimat |
Condicional
| jo | arrimaria |
| tu | arrimaries |
| ell | arrimaria |
| nos. | arrimaríem |
| vos. | arrimaríeu |
| ells | arrimarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera arrimat |
| tu | hauries; hagueres arrimat |
| ell | hauria; haguera arrimat |
| nos. | hauríem; haguérem arrimat |
| vos. | hauríeu; haguéreu arrimat |
| ells | haurien; hagueren arrimat |
Subjuntiu
Present
| jo | arrimi |
| tu | arrimis |
| ell | arrimi |
| nos. | arrimem |
| vos. | arrimeu |
| ells | arrimin |
Perfet
| jo | hagi arrimat |
| tu | hagis arrimat |
| ell | hagi arrimat |
| nos. | hàgim arrimat |
| vos. | hàgiu arrimat |
| ells | hagin arrimat |
Imperfet
| jo | arrimés |
| tu | arrimessis |
| ell | arrimés |
| nos. | arriméssim |
| vos. | arriméssiu |
| ells | arrimessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués arrimat |
| tu | haguessis arrimat |
| ell | hagués arrimat |
| nos. | haguéssim arrimat |
| vos. | haguéssiu arrimat |
| ells | haguessin arrimat |
Imperative
| tu | arrima |
| ell | arrimi |
| nos. | arrimem |
| vos. | arrimeu |
| ells | arrimin |
Verbs conjugated like 'arrimar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'arrimar'
aprimar,
arriar,
arribar,
arridar,
abrigar,
abrivar,
acimar,
agrisar,
agrumar,
animar,
Translations
Etymology
Additional Information
arrimar [s. XIII; d'origen incert, potser derivat de
rim o
rima 'igualtat de terminacions en el vers', d'on
arrimar 'igualar o adaptar la construcció, les idees, etc.' i després 'posar en contacte una cosa
amb una altra']
v 1 tr Disposar formant rima2:.
2 1 tr Posar (una cosa) tocant a una altra; arrambar.
2 pron S'han embrutat arrimant-se a la paret.
3 pron fig
Acollir-se a la protecció d'algú.