Nominal Forms
Verb noun:
dyfarnu
Verbal adjectives:
dyfarnedig; dyfarnadwy
Indicative
Present / Future
| Sg.1 | dyfarnaf |
| Sg.2 | dyferni |
| Sg.3 | dyfarna |
| Pl.1 | dyfarnwn |
| Pl.2 | dyfernwch; dyfarnwch |
| Pl.3 | dyfarnant |
| Impersonal | dyfernir |
Preterite
| Sg.1 | dyfernais |
| Sg.2 | dyfernaist |
| Sg.3 | dyfarnodd |
| Pl.1 | dyfarnasom |
| Pl.2 | dyfarnasoch |
| Pl.3 | dyfarnasant |
| Impersonal | dyfarnwyd |
Pluperfect
| Sg.1 | dyfarnaswn |
| Sg.2 | dyfarnasit |
| Sg.3 | dyfarnasai |
| Pl.1 | dyfarnasem |
| Pl.2 | dyfarnasech |
| Pl.3 | dyfarnasent |
| Impersonal | dyfarnasid; dyfarnesid |
Imperfect (Indicative/Subjunctive)
| Sg.1 | dyfarnwn |
| Sg.2 | dyfarnit |
| Sg.3 | dyfarnai |
| Pl.1 | dyfarnem |
| Pl.2 | dyfarnech |
| Pl.3 | dyfarnent |
| Impersonal | dyfernid |
Subjunctive
Present
| Sg.1 | dyfarnwyf |
| Sg.2 | dyfernych |
| Sg.3 | dyfarno |
| Pl.1 | dyfarnom |
| Pl.2 | dyfarnoch |
| Pl.3 | dyfarnont |
| Impersonal | dyfarner |
Imperative
| Sg.2 | dyfarna |
| Sg.3 | dyfarned |
| Pl.1 | dyfarnwn |
| Pl.2 | dyfernwch; dyfarnwch |
| Pl.3 | dyfarnent |
| Impersonal | dyfarner |
Colloquial Forms
Future
| Sg.1 | dyfarna i; dyfarnaf i |
| Sg.2 | dyfarni di |
| Sg.3 | dyfarnith o; dyfarniff e |
| Pl.1 | dyfarnwn ni |
| Pl.2 | dyfarnwch chi |
| Pl.3 | dyfarnan nhw |
Preterite
| Sg.1 | dyfarnais i; dyfarnes i |
| Sg.2 | dyfarnaist ti; dyfarnest ti |
| Sg.3 | dyfarnodd o |
| Pl.1 | dyfarnon ni |
| Pl.2 | dyfarnoch chi |
| Pl.3 | dyfarnon nhw |
Conditional
| Sg.1 | dyfarnwn i; dyfarnswn i |
| Sg.2 | dyfarnet ti; dyfarnset ti |
| Sg.3 | dyfarnai fo; dyfarnsai fo |
| Pl.1 | dyfarnen ni; dyfarnsen ni |
| Pl.2 | dyfarnech chi; dyfarnsech chi |
| Pl.3 | dyfarnen nhw; dyfarnsen nhw |
Verbs similar to 'dyfarnu'
cyfannu,
dyfalu,
dyfnu,
dyrnu,
barnu,
cyfarch,
cyfarth,
cyfrannu,
cynanu,
diflannu,
Translations
Etymology
From earlier difarnu (“to condemn, to convict”), from di- (intensifying prefix) + barnu (“to adjudge”).
Additional Information