knīpaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of knīpaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.knīpō
2nd sing.knīpizi
3rd sing.knīpidi
1st dualknīpōz
2nd dualknīpadiz
1st plur.knīpamaz
2nd plur.knīpid
3rd plur.knīpandi

Indicative Past

1st sing.knaip
2nd sing.knaift
3rd sing.knaip
1st dualknipū
2nd dualknipudiz
1st plur.knipum
2nd plur.knipud
3rd plur.knipun

Subjunctive Present

1st sing.knīpaų
2nd sing.knīpaiz
3rd sing.knīpai
1st dualknīpaiw
2nd dualknīpaidiz
1st plur.knīpaim
2nd plur.knīpaid
3rd plur.knīpain

Subjunctive Past

1st sing.knipį̄
2nd sing.knipīz
3rd sing.knipī
1st dualknipīw
2nd dualknipīdiz
1st plur.knipīm
2nd plur.knipīd
3rd plur.knipīn

Imperative

2nd sing.knīp
3rd sing.knīpadau
2nd dualknīpadiz
2nd plur.knīpid
3rd plur.knīpandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.knīpai
2nd sing.knīpazai
3rd sing.knīpadai
1st plur.knīpandai
2nd plur.knīpandai
3rd plur.knīpandai

Subjunctive

2nd sing.knīpaizau
3rd sing.knīpaidau
1st plur.knīpaindau
2nd plur.knīpaindau
3rd plur.knīpaindau

Participles

Presentknīpandz
Pastknipanaz

Etymology

1. From Proto-Indo-European *ǵneybʰ- (“to pinch”). The root final -p was adopted from or influenced by the iterative *knippōną (“to pinch, cut, snap”); see there for more.
2. Likely related to *hnīpaną (“to pinch, squeeze”), but it's unclear how the variation of the initial consonant arose.

Verbs referencing "knīpaną"

English nip, Dutch knijpen, Swedish knipa.

Cognates

-