blēaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of blēaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.blēō
2nd sing.blēizi
3rd sing.blēidi
1st dualblēōz
2nd dualblēadiz
1st plur.blēamaz
2nd plur.blēid
3rd plur.blēandi

Indicative Past

1st sing.beblō
2nd sing.beblōt
3rd sing.beblō
1st dualbeblōū
2nd dualbeblōudiz
1st plur.beblōum
2nd plur.beblōud
3rd plur.beblōun

Subjunctive Present

1st sing.blēaų
2nd sing.blēaiz
3rd sing.blēai
1st dualblēaiw
2nd dualblēaidiz
1st plur.blēaim
2nd plur.blēaid
3rd plur.blēain

Subjunctive Past

1st sing.beblōį̄
2nd sing.beblōīz
3rd sing.beblōī
1st dualbeblōīw
2nd dualbeblōīdiz
1st plur.beblōīm
2nd plur.beblōīd
3rd plur.beblōīn

Imperative

2nd sing.blē
3rd sing.blēadau
2nd dualblēadiz
2nd plur.blēid
3rd plur.blēandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.blēai
2nd sing.blēazai
3rd sing.blēadai
1st plur.blēandai
2nd plur.blēandai
3rd plur.blēandai

Subjunctive

2nd sing.blēaizau
3rd sing.blēaidau
1st plur.blēaindau
2nd plur.blēaindau
3rd plur.blēaindau

Participles

Presentblēandz
Pastblēanaz

Etymology

From Proto-Indo-European *bʰleh₁- (“to blow”). Cognate with Latin flō (“to breathe, blow”). See: Latin 'flō'.

Verbs referencing "blēaną"

English blow, Esperanto blovi, Scots blaw, Old English blawan, Old Saxon blaian, Middle English blowen, German, old spelling blähen.

Cognates

-