mandeo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of mandeo

The word "mandeo" is not included in the database, but Verbix uses automation to display the inflected forms.

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): mandeō

Active Nominal Forms

Infinitive: mandḗre
Present participle: mandēns; mandéntis
Future participle: manditúrus
Gerund: mandéndum
Gerundive: mandéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: mandḗre
Perfect participle: mánditum



Active

Indicative

Present

egomandeō
tūmandēs
ismandet
nōsmandḗmus
vōsmandḗtis
iīmandent

Imperfect

egomandḗbam
tūmandḗbās
ismandḗbat
nōsmandēbā́mus
vōsmandēbā́tis
iīmandḗbant

I Future

egomandḗbō
tūmandḗbis
ismandḗbit
nōsmandḗbimus
vōsmandḗbitis
iīmandḗbunt

Perfect

egomanduī
tūmanduístī
ismandúit
nōsmandúimus
vōsmanduístis
iīmanduḗrunt

Pluperfect

egomandúeram
tūmandúerās
ismandúerat
nōsmanduerā́mus
vōsmanduerā́tis
iīmandúerant

II Future

egomandúerō
tūmandúeris
ismandúerit
nōsmanduérimus
vōsmanduéritis
iīmandúerint

Subjunctive

Present

egomandeam
tūmandeās
ismandeat
nōsmandeā́mus
vōsmandeā́tis
iīmandeant

Imperfect

egomandḗrem
tūmandḗrēs
ismandḗret
nōsmandērḗmus
vōsmandērḗtis
iīmandḗrent








Perfect

egomandúerim
tūmandúeris
ismandúerit
nōsmanduérimus
vōsmanduéritis
iīmandúerint

Pluperfect

egomanduíssem
tūmanduíssēs
ismanduísset
nōsmanduissḗmus
vōsmanduissḗtis
iīmanduíssent

I Imperative

tūmandē
vōsmandḗte

II Imperative

tūmandḗtō
ismandḗtō
vōsmandētṓte
iīmandéntō

Passive

Indicative

Present

egomandeor
tūmandḗris
ismandḗtur
nōsmandḗmur
vōsmandḗminī
iīmandéntur

Imperfect

egomandḗbar
tūmandēbā́ris
ismandēbā́tur
nōsmandēbā́mur
vōsmandēbā́minī
iīmandēbántur

I Future

egomandḗbor
tūmandḗberis
ismandḗbitur
nōsmandḗbimur
vōsmandēbíminī
iīmandēbúntur

Perfect

egománditus sum
tūmánditus es
ismánditus est
nōsmánditī sumus
vōsmánditī estis
iīmánditī sunt

Pluperfect

egománditus eram
tūmánditus erās
ismánditus erat
nōsmánditī erāmus
vōsmánditī erātis
iīmánditī erant

II Future

egománditus erō
tūmánditus eris
ismánditus erit
nōsmánditī erimus
vōsmánditī eritis
iīmánditī erunt

Subjunctive

Present

egomandear
tūmandeā́ris
ismandeā́tur
nōsmandeā́mur
vōsmandeā́minī
iīmandeā́ntur

Imperfect

egomandḗrer
tūmandērḗris
ismandērḗtur
nōsmandērḗmur
vōsmandērḗminī
iīmandērḗntur








Perfect

egománditus sim
tūmánditus sīs
ismánditus sit
nōsmánditī sīmus
vōsmánditī sītis
iīmánditī sint

Pluperfect

egománditus essem
tūmánditus essēs
ismánditus esset
nōsmánditī essēmus
vōsmánditī essētis
iīmánditī essent

Verbs conjugated like 'mandeo'

abhorreo, absorbeo, absterreo, aceo, adhibeo, adiaceo, admisceo, admoneo, adoleo, albeo, appareo, arceo, areo, assoleo, aveo, caleo, calleo, candeo, careo, censeo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'mandeo'

Translations

Etymology

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses

  • (II Paralipomenon 7:13) si clausero caelum et pluvia non fluxerit et mandavero et praecepero lucustae ut devoret terram et misero pestilentiam in populum meum If I shut up heaven that there be no rain, or if I command the locusts to devour the land, or if I send pestilence among my people;
  • (Esther 4:13) rursum mandavit Hester dicens ne putes quod animam tuam tantum liberes quia in domo regis es prae cunctis Iudaeis Then Mordecai commanded to answer Esther, Think not with thyself that thou shalt escape in the king's house, more than all the Jews.
  • (Esther 4:15) rursumque Hester haec Mardocheo verba mandavit Then Esther bade them return Mordecai this answer,
  • (Job 30:4) et mandebant herbas et arborum cortices et radix iuniperorum erat cibus eorum Who cut up mallows by the bushes, and juniper roots for their meat.
  • (Exodus 18:6) et mandavit Mosi dicens ego cognatus tuus Iethro venio ad te et uxor tua et duo filii tui cum ea And he said unto Moses, I thy father in law Jethro am come unto thee, and thy wife, and her two sons with her.
  • (Isaias 23:11) manum suam extendit super mare conturbavit regna Dominus mandavit adversum Chanaan ut contereret fortes eius He stretched out his hand over the sea, he shook the kingdoms: the LORD hath given a commandment against the merchant city, to destroy the strong holds thereof.
  • (Leviticus 17:2) loquere Aaron et filiis eius et cunctis filiis Israhel et dices ad eos iste est sermo quem mandavit Dominus dicens Speak unto Aaron, and unto his sons, and unto all the children of Israel, and say unto them; This is the thing which the LORD hath commanded, saying,
  • (Leviticus 27:34) haec sunt praecepta quae mandavit Dominus Mosi ad filios Israhel in monte Sinai These are the commandments, which the LORD commanded Moses for the children of Israel in mount Sinai.
  • (Leviticus 7:38) quas constituit Dominus Mosi in monte Sinai quando mandavit filiis Israhel ut offerrent oblationes suas Domino in deserto Sinai Which the LORD commanded Moses in mount Sinai, in the day that he commanded the children of Israel to offer their oblations unto the LORD, in the wilderness of Sinai.
  • (Joannes 8:5) in lege autem Moses mandavit nobis huiusmodi lapidare tu ergo quid dicis Now Moses in the law commanded us, that such should be stoned: but what sayest thou?