vindemeo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of vindemeo

The word "vindemeo" is not included in the database, but Verbix uses automation to display the inflected forms.

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): vindemeō

Active Nominal Forms

Infinitive: vindemḗre
Present participle: vindemēns; vindeméntis
Future participle: vindemitúrus
Gerund: vindeméndum
Gerundive: vindeméndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: vindemḗre
Perfect participle: vindémitum



Active

Indicative

Present

egovindemeō
tūvindemēs
isvindemet
nōsvindemḗmus
vōsvindemḗtis
iīvindement

Imperfect

egovindemḗbam
tūvindemḗbās
isvindemḗbat
nōsvindemēbā́mus
vōsvindemēbā́tis
iīvindemḗbant

I Future

egovindemḗbō
tūvindemḗbis
isvindemḗbit
nōsvindemḗbimus
vōsvindemḗbitis
iīvindemḗbunt

Perfect

egovindemuī
tūvindemuístī
isvindemúit
nōsvindemúimus
vōsvindemuístis
iīvindemuḗrunt

Pluperfect

egovindemúeram
tūvindemúerās
isvindemúerat
nōsvindemuerā́mus
vōsvindemuerā́tis
iīvindemúerant

II Future

egovindemúerō
tūvindemúeris
isvindemúerit
nōsvindemuérimus
vōsvindemuéritis
iīvindemúerint

Subjunctive

Present

egovindemeam
tūvindemeās
isvindemeat
nōsvindemeā́mus
vōsvindemeā́tis
iīvindemeant

Imperfect

egovindemḗrem
tūvindemḗrēs
isvindemḗret
nōsvindemērḗmus
vōsvindemērḗtis
iīvindemḗrent








Perfect

egovindemúerim
tūvindemúeris
isvindemúerit
nōsvindemuérimus
vōsvindemuéritis
iīvindemúerint

Pluperfect

egovindemuíssem
tūvindemuíssēs
isvindemuísset
nōsvindemuissḗmus
vōsvindemuissḗtis
iīvindemuíssent

I Imperative

tūvindemē
vōsvindemḗte

II Imperative

tūvindemḗtō
isvindemḗtō
vōsvindemētṓte
iīvindeméntō

Passive

Indicative

Present

egovindemeor
tūvindemḗris
isvindemḗtur
nōsvindemḗmur
vōsvindemḗminī
iīvindeméntur

Imperfect

egovindemḗbar
tūvindemēbā́ris
isvindemēbā́tur
nōsvindemēbā́mur
vōsvindemēbā́minī
iīvindemēbántur

I Future

egovindemḗbor
tūvindemḗberis
isvindemḗbitur
nōsvindemḗbimur
vōsvindemēbíminī
iīvindemēbúntur

Perfect

egovindémitus sum
tūvindémitus es
isvindémitus est
nōsvindémitī sumus
vōsvindémitī estis
iīvindémitī sunt

Pluperfect

egovindémitus eram
tūvindémitus erās
isvindémitus erat
nōsvindémitī erāmus
vōsvindémitī erātis
iīvindémitī erant

II Future

egovindémitus erō
tūvindémitus eris
isvindémitus erit
nōsvindémitī erimus
vōsvindémitī eritis
iīvindémitī erunt

Subjunctive

Present

egovindemear
tūvindemeā́ris
isvindemeā́tur
nōsvindemeā́mur
vōsvindemeā́minī
iīvindemeā́ntur

Imperfect

egovindemḗrer
tūvindemērḗris
isvindemērḗtur
nōsvindemērḗmur
vōsvindemērḗminī
iīvindemērḗntur








Perfect

egovindémitus sim
tūvindémitus sīs
isvindémitus sit
nōsvindémitī sīmus
vōsvindémitī sītis
iīvindémitī sint

Pluperfect

egovindémitus essem
tūvindémitus essēs
isvindémitus esset
nōsvindémitī essēmus
vōsvindémitī essētis
iīvindémitī essent

Verbs conjugated like 'vindemeo'

abhorreo, absorbeo, absterreo, aceo, adhibeo, adiaceo, admisceo, admoneo, adoleo, albeo, appareo, arceo, areo, assoleo, aveo, caleo, calleo, candeo, careo, censeo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'vindemeo'

Translations

Etymology

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses

  • (Job 24:6) agrum non suum demetunt et vineam eius quem vi oppresserunt vindemiant They reap every one his corn in the field: and they gather the vintage of the wicked.