sarcio – Latin verb conjugation

Latin verb forms of sarcio

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): sarciō

Active Nominal Forms

Infinitive: sarcī́re
Present participle: sarciēns; sarciéntis
Future participle: sartúrus
Gerund: sarciéndum
Gerundive: sarciéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: sarcī́re
Perfect participle: sartum



Active

Indicative

Present

egosarciō
tūsarcīs
issarcit
nōssarcī́mus
vōssarcī́tis
iīsarciunt

Imperfect

egosarciḗbam
tūsarciḗbās
issarciḗbat
nōssarciēbā́mus
vōssarciēbā́tis
iīsarciḗbant

I Future

egosarciam
tūsarciēs
issarciet
nōssarciḗmus
vōssarciḗtis
iīsarcient

Perfect

egosarsī
tūsarsístī
issarsit
nōssarsimus
vōssarsístis
iīsarsḗrunt

Pluperfect

egosárseram
tūsárserās
issárserat
nōssarserā́mus
vōssarserā́tis
iīsárserant

II Future

egosárserō
tūsárseris
issárserit
nōssarsérimus
vōssarséritis
iīsárserint

Subjunctive

Present

egosarciam
tūsarciās
issarciat
nōssarciā́mus
vōssarciā́tis
iīsarciant

Imperfect

egosarcī́rem
tūsarcī́rēs
issarcī́ret
nōssarcīrḗmus
vōssarcīrḗtis
iīsarcī́rent








Perfect

egosárserim
tūsárseris
issárserit
nōssarsérimus
vōssarséritis
iīsárserint

Pluperfect

egosarsíssem
tūsarsíssēs
issarsísset
nōssarsissḗmus
vōssarsissḗtis
iīsarsíssent

I Imperative

tūsarcī
vōssarcī́te

II Imperative

tūsarcī́tō
issarcī́tō
vōssarcītṓte
iīsarciúntō

Passive

Indicative

Present

egosárcior
tūsarcī́ris
issarcī́tur
nōssarcī́mur
vōssarcī́minī
iīsarciúntur

Imperfect

egosarciḗbar
tūsarciēbā́ris
issarciēbā́tur
nōssarciēbā́mur
vōssarciēbā́minī
iīsarciēbántur

I Future

egosarciar
tūsarciḗris
issarciḗtur
nōssarciḗmur
vōssarciḗminī
iīsarciéntur

Perfect

egosartus sum
tūsartus es
issartus est
nōssartī sumus
vōssartī estis
iīsartī sunt

Pluperfect

egosartus eram
tūsartus erās
issartus erat
nōssartī erāmus
vōssartī erātis
iīsartī erant

II Future

egosartus erō
tūsartus eris
issartus erit
nōssartī erimus
vōssartī eritis
iīsartī erunt

Subjunctive

Present

egosarciar
tūsarciā́ris
issarciā́tur
nōssarciā́mur
vōssarciā́minī
iīsarciā́ntur

Imperfect

egosarcī́rer
tūsarcīrḗris
issarcīrḗtur
nōssarcīrḗmur
vōssarcīrḗminī
iīsarcīrḗntur








Perfect

egosartus sim
tūsartus sīs
issartus sit
nōssartī sīmus
vōssartī sītis
iīsartī sint

Pluperfect

egosartus essem
tūsartus essēs
issartus esset
nōssartī essēmus
vōssartī essētis
iīsartī essent

Verbs similar to 'sarcio'

farcio, sancio, saucio, accio, arceo, facio, garrio, iacio, marceo, parco,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *serḱ-
3. Proto-Indo-European *-yéti
4. Proto-Indo-European *sr̥ḱyéti
5. Proto-Italic *sarkiō
6. Latin sarciō
7. Inherited from Proto-Italic *sarkiō (alternatively reconstructed as *sarkjō), from Proto-Indo-European *sr̥ḱ-yé-ti, from the root *serḱ- (“to mend, make good”), whence also sarcina (“bag; burden”).
8. Cognate with Ancient Greek ἕρκος (hérkos, “wall, enclosure, defense”), ὅρκος (hórkos), ἑρκάνη (herkánē), ὁρκάνη (horkánē) and Hittite 𒊬𒉌𒅅𒍣 (šar-ni-ik-zi, “to compensate”).

Verbs referencing "sarcio"

Portuguese cerzir.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • tradiderunt in manibus eorum qui praeerant operariis in domo Domini ut instaurarent templum et infirma quaeque sarcirent

Vulgate Verses