provoceo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of provoceo

The word "provoceo" is not included in the database, but Verbix uses automation to display the inflected forms.

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): provoceō

Active Nominal Forms

Infinitive: provocḗre
Present participle: provocēns; provocéntis
Future participle: provocitúrus
Gerund: provocéndum
Gerundive: provocéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: provocḗre
Perfect participle: provócitum



Active

Indicative

Present

egoprovoceō
tūprovocēs
isprovocet
nōsprovocḗmus
vōsprovocḗtis
iīprovocent

Imperfect

egoprovocḗbam
tūprovocḗbās
isprovocḗbat
nōsprovocēbā́mus
vōsprovocēbā́tis
iīprovocḗbant

I Future

egoprovocḗbō
tūprovocḗbis
isprovocḗbit
nōsprovocḗbimus
vōsprovocḗbitis
iīprovocḗbunt

Perfect

egoprovocuī
tūprovocuístī
isprovocúit
nōsprovocúimus
vōsprovocuístis
iīprovocuḗrunt

Pluperfect

egoprovocúeram
tūprovocúerās
isprovocúerat
nōsprovocuerā́mus
vōsprovocuerā́tis
iīprovocúerant

II Future

egoprovocúerō
tūprovocúeris
isprovocúerit
nōsprovocuérimus
vōsprovocuéritis
iīprovocúerint

Subjunctive

Present

egoprovoceam
tūprovoceās
isprovoceat
nōsprovoceā́mus
vōsprovoceā́tis
iīprovoceant

Imperfect

egoprovocḗrem
tūprovocḗrēs
isprovocḗret
nōsprovocērḗmus
vōsprovocērḗtis
iīprovocḗrent








Perfect

egoprovocúerim
tūprovocúeris
isprovocúerit
nōsprovocuérimus
vōsprovocuéritis
iīprovocúerint

Pluperfect

egoprovocuíssem
tūprovocuíssēs
isprovocuísset
nōsprovocuissḗmus
vōsprovocuissḗtis
iīprovocuíssent

I Imperative

tūprovocē
vōsprovocḗte

II Imperative

tūprovocḗtō
isprovocḗtō
vōsprovocētṓte
iīprovocéntō

Passive

Indicative

Present

egoprovoceor
tūprovocḗris
isprovocḗtur
nōsprovocḗmur
vōsprovocḗminī
iīprovocéntur

Imperfect

egoprovocḗbar
tūprovocēbā́ris
isprovocēbā́tur
nōsprovocēbā́mur
vōsprovocēbā́minī
iīprovocēbántur

I Future

egoprovocḗbor
tūprovocḗberis
isprovocḗbitur
nōsprovocḗbimur
vōsprovocēbíminī
iīprovocēbúntur

Perfect

egoprovócitus sum
tūprovócitus es
isprovócitus est
nōsprovócitī sumus
vōsprovócitī estis
iīprovócitī sunt

Pluperfect

egoprovócitus eram
tūprovócitus erās
isprovócitus erat
nōsprovócitī erāmus
vōsprovócitī erātis
iīprovócitī erant

II Future

egoprovócitus erō
tūprovócitus eris
isprovócitus erit
nōsprovócitī erimus
vōsprovócitī eritis
iīprovócitī erunt

Subjunctive

Present

egoprovocear
tūprovoceā́ris
isprovoceā́tur
nōsprovoceā́mur
vōsprovoceā́minī
iīprovoceā́ntur

Imperfect

egoprovocḗrer
tūprovocērḗris
isprovocērḗtur
nōsprovocērḗmur
vōsprovocērḗminī
iīprovocērḗntur








Perfect

egoprovócitus sim
tūprovócitus sīs
isprovócitus sit
nōsprovócitī sīmus
vōsprovócitī sītis
iīprovócitī sint

Pluperfect

egoprovócitus essem
tūprovócitus essēs
isprovócitus esset
nōsprovócitī essēmus
vōsprovócitī essētis
iīprovócitī essent

Verbs conjugated like 'provoceo'

abhorreo, absorbeo, absterreo, aceo, adhibeo, adiaceo, admisceo, admoneo, adoleo, albeo, appareo, arceo, areo, assoleo, aveo, caleo, calleo, candeo, careo, censeo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'provoceo'

Translations

Etymology

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses

  • (Job 34:37) quia addit super peccata sua blasphemiam inter nos interim constringatur et tunc ad iudicium provocet sermonibus suis Deum For he addeth rebellion unto his sin, he clappeth his hands among us, and multiplieth his words against God.
  • (Judith 8:12) non est iste sermo qui misericordiam provocet sed potius qui iram excitet et furorem accendat