moneo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of moneo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): moneō

Active Nominal Forms

Infinitive: monḗre
Present participle: monēns; monéntis
Future participle: monitúrus
Gerund: monéndum
Gerundive: monéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: monḗre
Perfect participle: mónitum



Active

Indicative

Present

egomoneō
tūmonēs
ismonet
nōsmonḗmus
vōsmonḗtis
iīmonent

Imperfect

egomonḗbam
tūmonḗbās
ismonḗbat
nōsmonēbā́mus
vōsmonēbā́tis
iīmonḗbant

I Future

egomonḗbō
tūmonḗbis
ismonḗbit
nōsmonḗbimus
vōsmonḗbitis
iīmonḗbunt

Perfect

egomonuī
tūmonuístī
ismonúit
nōsmonúimus
vōsmonuístis
iīmonuḗrunt

Pluperfect

egomonúeram
tūmonúerās
ismonúerat
nōsmonuerā́mus
vōsmonuerā́tis
iīmonúerant

II Future

egomonúerō
tūmonúeris
ismonúerit
nōsmonuérimus
vōsmonuéritis
iīmonúerint

Subjunctive

Present

egomoneam
tūmoneās
ismoneat
nōsmoneā́mus
vōsmoneā́tis
iīmoneant

Imperfect

egomonḗrem
tūmonḗrēs
ismonḗret
nōsmonērḗmus
vōsmonērḗtis
iīmonḗrent








Perfect

egomonúerim
tūmonúeris
ismonúerit
nōsmonuérimus
vōsmonuéritis
iīmonúerint

Pluperfect

egomonuíssem
tūmonuíssēs
ismonuísset
nōsmonuissḗmus
vōsmonuissḗtis
iīmonuíssent

I Imperative

tūmonē
vōsmonḗte

II Imperative

tūmonḗtō
ismonḗtō
vōsmonētṓte
iīmonéntō

Passive

Indicative

Present

egomoneor
tūmonḗris
ismonḗtur
nōsmonḗmur
vōsmonḗminī
iīmonéntur

Imperfect

egomonḗbar
tūmonēbā́ris
ismonēbā́tur
nōsmonēbā́mur
vōsmonēbā́minī
iīmonēbántur

I Future

egomonḗbor
tūmonḗberis
ismonḗbitur
nōsmonḗbimur
vōsmonēbíminī
iīmonēbúntur

Perfect

egomónitus sum
tūmónitus es
ismónitus est
nōsmónitī sumus
vōsmónitī estis
iīmónitī sunt

Pluperfect

egomónitus eram
tūmónitus erās
ismónitus erat
nōsmónitī erāmus
vōsmónitī erātis
iīmónitī erant

II Future

egomónitus erō
tūmónitus eris
ismónitus erit
nōsmónitī erimus
vōsmónitī eritis
iīmónitī erunt

Subjunctive

Present

egomonear
tūmoneā́ris
ismoneā́tur
nōsmoneā́mur
vōsmoneā́minī
iīmoneā́ntur

Imperfect

egomonḗrer
tūmonērḗris
ismonērḗtur
nōsmonērḗmur
vōsmonērḗminī
iīmonērḗntur








Perfect

egomónitus sim
tūmónitus sīs
ismónitus sit
nōsmónitī sīmus
vōsmónitī sītis
iīmónitī sint

Pluperfect

egomónitus essem
tūmónitus essēs
ismónitus esset
nōsmónitī essēmus
vōsmónitī essētis
iīmónitī essent

Verbs conjugated like 'moneo'

abhorreo, absorbeo, absterreo, aceo, adhibeo, adiaceo, admisceo, admoneo, adoleo, albeo, appareo, arceo, areo, assoleo, aveo, caleo, calleo, candeo, careo, censeo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'moneo'

maneo, moveo, admoneo, amoveo, coeo, condo, doceo, doleo, dono, emineo,

Translations

  • admonish, warn or notify of a fault; exhort
  • Etymology

    1. Etymology tree
    2. Proto-Indo-European *men-
    3. Proto-Indo-European *-yeti
    4. Proto-Indo-European *-éyeti
    5. Proto-Indo-European *monéyeti
    6. Proto-Italic *man-eje-
    7. Proto-Italic *moneō
    8. Latin moneō
    9. From Proto-Italic *moneō, from Proto-Indo-European *mon-éye-ti, causative from the root *men- (“to think”). See: Proto-Italic '*moneō'.

    Additional Information

    Cognates

    -

    Sample Sentences

    • quam pergentem in itinere monuit vir suus ut peteret a patre suo agrum quae cum suspirasset sedens asino dixit ei Chaleb quid habes
    • non ut confundam vos haec scribo sed ut filios meos carissimos moneo
    • exemplarque edicti quod pendebat in Susis dedit ei ut reginae ostenderet et moneret eam ut intraret ad regem et deprecaretur eum pro populo suo
    • certus sum autem fratres mei et ego ipse de vobis quoniam et ipsi pleni estis dilectione repleti omni scientia ita ut possitis alterutrum monere
    • rogamus autem vos fratres ut noveritis eos qui laborant inter vos et praesunt vobis in Domino et monent vos
    • hos quidem tamquam pater monens probasti illos autem tamquam durus rex interrogans condemnasti
    • propter quod vigilate memoria retinentes quoniam per triennium nocte et die non cessavi cum lacrimis monens unumquemque vestrum
    • et aures tuae audient verbum post tergum monentis haec via ambulate in ea neque ad dexteram neque ad sinistram

    Vulgate Verses

    • (Esther 4:8) exemplarque edicti quod pendebat in Susis dedit ei ut reginae ostenderet et moneret eam ut intraret ad regem et deprecaretur eum pro populo suo Also he gave him the copy of the writing of the decree that was given at Shushan to destroy them, to shew it unto Esther, and to declare it unto her, and to charge her that she should go in unto the king, to make supplication unto him, and to make request before him for her people.
    • (I Thessalonicenses 5:12) rogamus autem vos fratres ut noveritis eos qui laborant inter vos et praesunt vobis in Domino et monent vos And we beseech you, brethren, to know them which labour among you, and are over you in the Lord, and admonish you;
    • (Judices 1:14) quam pergentem in itinere monuit vir suus ut peteret a patre suo agrum quae cum suspirasset sedens asino dixit ei Chaleb quid habes And it came to pass, when she came to him, that she moved him to ask of her father a field: and she lighted from off her ass; and Caleb said unto her, What wilt thou?