linquo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of linquo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): linquō

Active Nominal Forms

Infinitive: linqúere
Present participle: linquēns; linquéntis
Future participle: lictúrus
Gerund: linquéndum
Gerundive: linquéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: linqúere
Perfect participle: lictum



Active

Indicative

Present

egolinquō
tūlinquis
islinquit
nōslinqúimus
vōslinqúitis
iīlinquunt

Imperfect

egolinquḗbam
tūlinquḗbās
islinquḗbat
nōslinquēbā́mus
vōslinquēbā́tis
iīlinquḗbant

I Future

egolinquam
tūlinquēs
islinquet
nōslinquḗmus
vōslinquḗtis
iīlinquent

Perfect

egolīquī
tūlīquístī
islīquit
nōslīquimus
vōslīquístis
iīlīquḗrunt

Pluperfect

egolīqúeram
tūlīqúerās
islīqúerat
nōslīquerā́mus
vōslīquerā́tis
iīlīqúerant

II Future

egolīqúerō
tūlīqúeris
islīqúerit
nōslīquérimus
vōslīquéritis
iīlīqúerint

Subjunctive

Present

egolinquam
tūlinquās
islinquat
nōslinquā́mus
vōslinquā́tis
iīlinquant

Imperfect

egolinquerem
tūlinquerēs
islinqueret
nōslinquerḗmus
vōslinquerḗtis
iīlinquerent








Perfect

egolīqúerim
tūlīqúeris
islīqúerit
nōslīquérimus
vōslīquéritis
iīlīqúerint

Pluperfect

egolīquíssem
tūlīquíssēs
islīquísset
nōslīquissḗmus
vōslīquissḗtis
iīlīquíssent

I Imperative

tūlinque
vōslinqúite

II Imperative

tūlinqúitō
islinqúitō
vōslinquitṓte
iīlinquúntō

Passive

Indicative

Present

egolinquor
tūlinqúeris
islinqúitur
nōslinqúimur
vōslinquíminī
iīlinquúntur

Imperfect

egolinquḗbar
tūlinquēbā́ris
islinquēbā́tur
nōslinquēbā́mur
vōslinquēbā́minī
iīlinquēbántur

I Future

egolinquar
tūlinquḗris
islinquḗtur
nōslinquḗmur
vōslinquḗminī
iīlinquéntur

Perfect

egolictus sum
tūlictus es
islictus est
nōslictī sumus
vōslictī estis
iīlictī sunt

Pluperfect

egolictus eram
tūlictus erās
islictus erat
nōslictī erāmus
vōslictī erātis
iīlictī erant

II Future

egolictus erō
tūlictus eris
islictus erit
nōslictī erimus
vōslictī eritis
iīlictī erunt

Subjunctive

Present

egolinquar
tūlinquā́ris
islinquā́tur
nōslinquā́mur
vōslinquā́minī
iīlinquā́ntur

Imperfect

egolinquerer
tūlinquerḗris
islinquerḗtur
nōslinquerḗmur
vōslinquerḗminī
iīlinquerḗntur








Perfect

egolictus sim
tūlictus sīs
islictus sit
nōslictī sīmus
vōslictī sītis
iīlictī sint

Pluperfect

egolictus essem
tūlictus essēs
islictus esset
nōslictī essēmus
vōslictī essētis
iīlictī essent

Verbs conjugated like 'linquo'

abigo, abrumpo, abscindo, adigo, adimo, affundo, ago, allego, ambigo, circumago, circumfundo, circumlino, circumscindo, coemo, cogo, colligo, collino, como, confringo, confundo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'linquo'

liquo, delinquo, induo, innuo, insuo, lino, liqueo, minuo, relinquo, sinuo,

Translations

Etymology

From Proto-Italic *linkʷō, from Proto-Indo-European *linékʷti ~ *linkʷénti, from the root *leykʷ-. Cognate to Sanskrit रिणक्ति (riṇákti), Ancient Greek λείπω (leípō). See also English loan, lend. See: Proto-Italic '*linkʷō', Proto-Indo-European '*linékʷti', Sanskrit 'रिणक्ति', Greek, Ancient 'λείπω', English 'loan'.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • animus (or anima) linquit/animus linquit aliquem/animam linquo/animo linquor (to faint, to swoon)
  • eum linquentem terram eam quam servarat votis, ominibus lacrimisque prosecuti sunt (when he was leaving the land which he saved, they followed him with prayers and tears) [54 BCE, Cicero, Pro Plancio 10.26]
  • forte senex, quō vectus erat, Sīlēnus asellum (By chance the old man Silenus had left the donkey on which he’d ridden near the banks of a gently murmuring stream.
  • (See Silenus.)) [8 CE, Ovidius, Fasti 6.339–340]
  • animo linqui [...] solebat (he was accustomed to sudden fainting fits) [c. 69 CE – 122 CE, Suetonius, De vita Caesarum. Vita divi Iuli, 45]

Vulgate Verses