iohanneo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of iohanneo

The word "iohanneo" is not included in the database, but Verbix uses automation to display the inflected forms.

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): iohanneō

Active Nominal Forms

Infinitive: iohannḗre
Present participle: iohannēns; iohannéntis
Future participle: iohannitúrus
Gerund: iohannéndum
Gerundive: iohannéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: iohannḗre
Perfect participle: iohánnitum



Active

Indicative

Present

egoiohanneō
tūiohannēs
isiohannet
nōsiohannḗmus
vōsiohannḗtis
iīiohannent

Imperfect

egoiohannḗbam
tūiohannḗbās
isiohannḗbat
nōsiohannēbā́mus
vōsiohannēbā́tis
iīiohannḗbant

I Future

egoiohannḗbō
tūiohannḗbis
isiohannḗbit
nōsiohannḗbimus
vōsiohannḗbitis
iīiohannḗbunt

Perfect

egoiohannuī
tūiohannuístī
isiohannúit
nōsiohannúimus
vōsiohannuístis
iīiohannuḗrunt

Pluperfect

egoiohannúeram
tūiohannúerās
isiohannúerat
nōsiohannuerā́mus
vōsiohannuerā́tis
iīiohannúerant

II Future

egoiohannúerō
tūiohannúeris
isiohannúerit
nōsiohannuérimus
vōsiohannuéritis
iīiohannúerint

Subjunctive

Present

egoiohanneam
tūiohanneās
isiohanneat
nōsiohanneā́mus
vōsiohanneā́tis
iīiohanneant

Imperfect

egoiohannḗrem
tūiohannḗrēs
isiohannḗret
nōsiohannērḗmus
vōsiohannērḗtis
iīiohannḗrent








Perfect

egoiohannúerim
tūiohannúeris
isiohannúerit
nōsiohannuérimus
vōsiohannuéritis
iīiohannúerint

Pluperfect

egoiohannuíssem
tūiohannuíssēs
isiohannuísset
nōsiohannuissḗmus
vōsiohannuissḗtis
iīiohannuíssent

I Imperative

tūiohannē
vōsiohannḗte

II Imperative

tūiohannḗtō
isiohannḗtō
vōsiohannētṓte
iīiohannéntō

Passive

Indicative

Present

egoiohanneor
tūiohannḗris
isiohannḗtur
nōsiohannḗmur
vōsiohannḗminī
iīiohannéntur

Imperfect

egoiohannḗbar
tūiohannēbā́ris
isiohannēbā́tur
nōsiohannēbā́mur
vōsiohannēbā́minī
iīiohannēbántur

I Future

egoiohannḗbor
tūiohannḗberis
isiohannḗbitur
nōsiohannḗbimur
vōsiohannēbíminī
iīiohannēbúntur

Perfect

egoiohánnitus sum
tūiohánnitus es
isiohánnitus est
nōsiohánnitī sumus
vōsiohánnitī estis
iīiohánnitī sunt

Pluperfect

egoiohánnitus eram
tūiohánnitus erās
isiohánnitus erat
nōsiohánnitī erāmus
vōsiohánnitī erātis
iīiohánnitī erant

II Future

egoiohánnitus erō
tūiohánnitus eris
isiohánnitus erit
nōsiohánnitī erimus
vōsiohánnitī eritis
iīiohánnitī erunt

Subjunctive

Present

egoiohannear
tūiohanneā́ris
isiohanneā́tur
nōsiohanneā́mur
vōsiohanneā́minī
iīiohanneā́ntur

Imperfect

egoiohannḗrer
tūiohannērḗris
isiohannērḗtur
nōsiohannērḗmur
vōsiohannērḗminī
iīiohannērḗntur








Perfect

egoiohánnitus sim
tūiohánnitus sīs
isiohánnitus sit
nōsiohánnitī sīmus
vōsiohánnitī sītis
iīiohánnitī sint

Pluperfect

egoiohánnitus essem
tūiohánnitus essēs
isiohánnitus esset
nōsiohánnitī essēmus
vōsiohánnitī essētis
iīiohánnitī essent

Verbs conjugated like 'iohanneo'

abhorreo, absorbeo, absterreo, aceo, adhibeo, adiaceo, admisceo, admoneo, adoleo, albeo, appareo, arceo, areo, assoleo, aveo, caleo, calleo, candeo, careo, censeo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'iohanneo'

Translations

Etymology

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses

  • (Lucas 20:6) si autem dixerimus ex hominibus plebs universa lapidabit nos certi sunt enim Iohannem prophetam esse But and if we say, Of men; all the people will stone us: for they be persuaded that John was a prophet.
  • (I Machabaeus 9:36) et exierunt filii Iambri ex Madabas et conprehenderunt Iohannem et omnia quae habebat et abierunt habentes ea