dimiteo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of dimiteo

The word "dimiteo" is not included in the database, but Verbix uses automation to display the inflected forms.

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): dimiteō

Active Nominal Forms

Infinitive: dimitḗre
Present participle: dimitēns; dimiténtis
Future participle: dimititúrus
Gerund: dimiténdum
Gerundive: dimiténdus

Passive Nominal Forms

Infinitive: dimitḗre
Perfect participle: dimítitum



Active

Indicative

Present

egodimiteō
tūdimitēs
isdimitet
nōsdimitḗmus
vōsdimitḗtis
iīdimitent

Imperfect

egodimitḗbam
tūdimitḗbās
isdimitḗbat
nōsdimitēbā́mus
vōsdimitēbā́tis
iīdimitḗbant

I Future

egodimitḗbō
tūdimitḗbis
isdimitḗbit
nōsdimitḗbimus
vōsdimitḗbitis
iīdimitḗbunt

Perfect

egodimituī
tūdimituístī
isdimitúit
nōsdimitúimus
vōsdimituístis
iīdimituḗrunt

Pluperfect

egodimitúeram
tūdimitúerās
isdimitúerat
nōsdimituerā́mus
vōsdimituerā́tis
iīdimitúerant

II Future

egodimitúerō
tūdimitúeris
isdimitúerit
nōsdimituérimus
vōsdimituéritis
iīdimitúerint

Subjunctive

Present

egodimiteam
tūdimiteās
isdimiteat
nōsdimiteā́mus
vōsdimiteā́tis
iīdimiteant

Imperfect

egodimitḗrem
tūdimitḗrēs
isdimitḗret
nōsdimitērḗmus
vōsdimitērḗtis
iīdimitḗrent








Perfect

egodimitúerim
tūdimitúeris
isdimitúerit
nōsdimituérimus
vōsdimituéritis
iīdimitúerint

Pluperfect

egodimituíssem
tūdimituíssēs
isdimituísset
nōsdimituissḗmus
vōsdimituissḗtis
iīdimituíssent

I Imperative

tūdimitē
vōsdimitḗte

II Imperative

tūdimitḗtō
isdimitḗtō
vōsdimitētṓte
iīdimiténtō

Passive

Indicative

Present

egodimiteor
tūdimitḗris
isdimitḗtur
nōsdimitḗmur
vōsdimitḗminī
iīdimiténtur

Imperfect

egodimitḗbar
tūdimitēbā́ris
isdimitēbā́tur
nōsdimitēbā́mur
vōsdimitēbā́minī
iīdimitēbántur

I Future

egodimitḗbor
tūdimitḗberis
isdimitḗbitur
nōsdimitḗbimur
vōsdimitēbíminī
iīdimitēbúntur

Perfect

egodimítitus sum
tūdimítitus es
isdimítitus est
nōsdimítitī sumus
vōsdimítitī estis
iīdimítitī sunt

Pluperfect

egodimítitus eram
tūdimítitus erās
isdimítitus erat
nōsdimítitī erāmus
vōsdimítitī erātis
iīdimítitī erant

II Future

egodimítitus erō
tūdimítitus eris
isdimítitus erit
nōsdimítitī erimus
vōsdimítitī eritis
iīdimítitī erunt

Subjunctive

Present

egodimitear
tūdimiteā́ris
isdimiteā́tur
nōsdimiteā́mur
vōsdimiteā́minī
iīdimiteā́ntur

Imperfect

egodimitḗrer
tūdimitērḗris
isdimitērḗtur
nōsdimitērḗmur
vōsdimitērḗminī
iīdimitērḗntur








Perfect

egodimítitus sim
tūdimítitus sīs
isdimítitus sit
nōsdimítitī sīmus
vōsdimítitī sītis
iīdimítitī sint

Pluperfect

egodimítitus essem
tūdimítitus essēs
isdimítitus esset
nōsdimítitī essēmus
vōsdimítitī essētis
iīdimítitī essent

Verbs conjugated like 'dimiteo'

abhorreo, absorbeo, absterreo, aceo, adhibeo, adiaceo, admisceo, admoneo, adoleo, albeo, appareo, arceo, areo, assoleo, aveo, caleo, calleo, candeo, careo, censeo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'dimiteo'

Translations

Etymology

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses

  • (Exodus 10:3) introierunt ergo Moses et Aaron ad Pharaonem et dixerunt ad eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum usquequo non vis subici mihi dimitte populum meum ut sacrificet mihi And Moses and Aaron came in unto Pharaoh, and said unto him, Thus saith the LORD God of the Hebrews, How long wilt thou refuse to humble thyself before me? let my people go, that they may serve me.
  • (Exodus 32:10) dimitte me ut irascatur furor meus contra eos et deleam eos faciamque te in gentem magnam Now therefore let me alone, that my wrath may wax hot against them, and that I may consume them: and I will make of thee a great nation.
  • (Exodus 4:23) dixi tibi dimitte filium meum ut serviat mihi et noluisti dimittere eum ecce ego interficiam filium tuum primogenitum And I say unto thee, Let my son go, that he may serve me: and if thou refuse to let him go, behold, I will slay thy son, even thy firstborn.
  • (Exodus 7:16) dicesque ad eum Dominus Deus Hebraeorum misit me ad te dicens dimitte populum meum ut mihi sacrificet in deserto et usque ad praesens audire noluisti And thou shalt say unto him, The LORD God of the Hebrews hath sent me unto thee, saying, Let my people go, that they may serve me in the wilderness: and, behold, hitherto thou wouldest not hear.
  • (Exodus 8:1) dixitque Dominus ad Mosen ingredere ad Pharao et dices ad eum haec dicit Dominus dimitte populum meum ut sacrificet mihi And the LORD spake unto Moses, Go unto Pharaoh, and say unto him, Thus saith the LORD, Let my people go, that they may serve me.
  • (Exodus 8:20) dixit quoque Dominus ad Mosen consurge diluculo et sta coram Pharaone egreditur enim ad aquas et dices ad eum haec dicit Dominus dimitte populum meum ut sacrificet mihi And the LORD said unto Moses, Rise up early in the morning, and stand before Pharaoh; lo, he cometh forth to the water; and say unto him, Thus saith the LORD, Let my people go, that they may serve me.
  • (Exodus 9:1) dixit autem Dominus ad Mosen ingredere ad Pharaonem et loquere ad eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum dimitte populum meum ut sacrificet mihi Then the LORD said unto Moses, Go in unto Pharaoh, and tell him, Thus saith the LORD God of the Hebrews, Let my people go, that they may serve me.
  • (Exodus 9:13) dixit quoque Dominus ad Mosen mane consurge et sta coram Pharao et dices ad eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum dimitte populum meum ut sacrificet mihi And the LORD said unto Moses, Rise up early in the morning, and stand before Pharaoh, and say unto him, Thus saith the LORD God of the Hebrews, Let my people go, that they may serve me.
  • (Matthaeus 14:15) vespere autem facto accesserunt ad eum discipuli eius dicentes desertus est locus et hora iam praeteriit dimitte turbas ut euntes in castella emant sibi escas And when it was evening, his disciples came to him, saying, This is a desert place, and the time is now past; send the multitude away, that they may go into the villages, and buy themselves victuals.
  • (Matthaeus 8:22) Iesus autem ait illi sequere me et dimitte mortuos sepelire mortuos suos But Jesus said unto him, Follow me; and let the dead bury their dead.