(Ind. Present 1.sg.): convincō
Infinitive:
convíncere
Present participle:
convincēns; convincéntis
Future participle:
convictúrus
Gerund:
convincéndum
Gerundive:
convincéndus
Infinitive:
convíncere
Perfect participle:
convictum
Present
| ego | convincō |
| tū | convincis |
| is | convincit |
| nōs | convíncimus |
| vōs | convíncitis |
| iī | convincunt |
Imperfect
| ego | convincḗbam |
| tū | convincḗbās |
| is | convincḗbat |
| nōs | convincēbā́mus |
| vōs | convincēbā́tis |
| iī | convincḗbant |
I Future
| ego | convincam |
| tū | convincēs |
| is | convincet |
| nōs | convincḗmus |
| vōs | convincḗtis |
| iī | convincent |
Perfect
| ego | convīcī |
| tū | convīcístī |
| is | convīcit |
| nōs | convīcimus |
| vōs | convīcístis |
| iī | convīcḗrunt |
Pluperfect
| ego | convī́ceram |
| tū | convī́cerās |
| is | convī́cerat |
| nōs | convīcerā́mus |
| vōs | convīcerā́tis |
| iī | convī́cerant |
II Future
| ego | convī́cerō |
| tū | convī́ceris |
| is | convī́cerit |
| nōs | convīcérimus |
| vōs | convīcéritis |
| iī | convī́cerint |
Present
| ego | convincam |
| tū | convincās |
| is | convincat |
| nōs | convincā́mus |
| vōs | convincā́tis |
| iī | convincant |
Imperfect
| ego | convincerem |
| tū | convincerēs |
| is | convinceret |
| nōs | convincerḗmus |
| vōs | convincerḗtis |
| iī | convincerent |
Perfect
| ego | convī́cerim |
| tū | convī́ceris |
| is | convī́cerit |
| nōs | convīcérimus |
| vōs | convīcéritis |
| iī | convī́cerint |
Pluperfect
| ego | convīcíssem |
| tū | convīcíssēs |
| is | convīcísset |
| nōs | convīcissḗmus |
| vōs | convīcissḗtis |
| iī | convīcíssent |
| tū | convince |
| vōs | convíncite |
| tū | convíncitō |
| is | convíncitō |
| vōs | convincitṓte |
| iī | convincúntō |
Present
| ego | convincor |
| tū | convínceris |
| is | convíncitur |
| nōs | convíncimur |
| vōs | convincíminī |
| iī | convincúntur |
Imperfect
| ego | convincḗbar |
| tū | convincēbā́ris |
| is | convincēbā́tur |
| nōs | convincēbā́mur |
| vōs | convincēbā́minī |
| iī | convincēbántur |
I Future
| ego | convincar |
| tū | convincḗris |
| is | convincḗtur |
| nōs | convincḗmur |
| vōs | convincḗminī |
| iī | convincéntur |
Perfect
| ego | convictus sum |
| tū | convictus es |
| is | convictus est |
| nōs | convictī sumus |
| vōs | convictī estis |
| iī | convictī sunt |
Pluperfect
| ego | convictus eram |
| tū | convictus erās |
| is | convictus erat |
| nōs | convictī erāmus |
| vōs | convictī erātis |
| iī | convictī erant |
II Future
| ego | convictus erō |
| tū | convictus eris |
| is | convictus erit |
| nōs | convictī erimus |
| vōs | convictī eritis |
| iī | convictī erunt |
Present
| ego | convincar |
| tū | convincā́ris |
| is | convincā́tur |
| nōs | convincā́mur |
| vōs | convincā́minī |
| iī | convincā́ntur |
Imperfect
| ego | convincerer |
| tū | convincerḗris |
| is | convincerḗtur |
| nōs | convincerḗmur |
| vōs | convincerḗminī |
| iī | convincerḗntur |
Perfect
| ego | convictus sim |
| tū | convictus sīs |
| is | convictus sit |
| nōs | convictī sīmus |
| vōs | convictī sītis |
| iī | convictī sint |
Pluperfect
| ego | convictus essem |
| tū | convictus essēs |
| is | convictus esset |
| nōs | convictī essēmus |
| vōs | convictī essētis |
| iī | convictī essent |