Nominal Forms
Infinitive:
spikka
Past Participle:
spikkaður
Present participle:
spikkandi
Cognates
-
Indicative
Present
| eg | spikki |
| tú | spikkar |
| hann | spikkar |
| vit | spikka |
| tit | spikka |
| teir | spikka |
Past
| eg | spikkaði |
| tú | spikkaði |
| hann | spikkaði |
| vit | spikkaðu |
| tit | spikkaðu |
| teir | spikkaðu |
Pluperfect
Preterite
Preterite Perfect
Future
Future Perfect
Verbs conjugated like spikka
batna,
byrja,
eggja,
elska,
fjóna,
fríggja,
herja,
kalla,
kasta,
kólna,
mjølva,
slitna,
svara,
vakna,
Etymology
From English speak during World War II. See: English '
speak'.
Translations
Sample Sentences