Formes no personals
Infinitiu:
urgir
Gerundi:
urgint
Participi:
urgit
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | urgeixo |
| tu | urgeixes |
| ell | urgeix |
| nos. | urgim |
| vos. | urgiu |
| ells | urgeixen |
Perfet
| jo | he urgit |
| tu | has urgit |
| ell | ha urgit |
| nos. | hem urgit |
| vos. | heu urgit |
| ells | han urgit |
Imperfet
| jo | urgia |
| tu | urgies |
| ell | urgia |
| nos. | urgíem |
| vos. | urgíeu |
| ells | urgien |
Plusquamperfet
| jo | havia urgit |
| tu | havies urgit |
| ell | havia urgit |
| nos. | havíem urgit |
| vos. | havíeu urgit |
| ells | havien urgit |
Futur simple
| jo | urgiré |
| tu | urgiràs |
| ell | urgirà |
| nos. | urgirem |
| vos. | urgireu |
| ells | urgiran |
Futur perfet
| jo | hauré urgit |
| tu | hauràs urgit |
| ell | haurà urgit |
| nos. | haurem urgit |
| vos. | haureu urgit |
| ells | hauran urgit |
Passat simple
| jo | urgí |
| tu | urgires |
| ell | urgí |
| nos. | urgírem |
| vos. | urgíreu |
| ells | urgíren |
Passat anterior
| jo | haguí urgit |
| tu | hagueres urgit |
| ell | hagué urgit |
| nos. | haguérem urgit |
| vos. | haguéreu urgit |
| ells | haguéren urgit |
Passat perifràstic
| jo | vaig urgir |
| tu | vas urgir |
| ell | va urgir |
| nos. | vam urgir |
| vos. | vau urgir |
| ells | van urgir |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver urgit |
| tu | vas haver urgit |
| ell | va haver urgit |
| nos. | vam haver urgit |
| vos. | vau haver urgit |
| ells | van haver urgit |
Condicional
| jo | urgiria |
| tu | urgiries |
| ell | urgiria |
| nos. | urgiríem |
| vos. | urgiríeu |
| ells | urgirien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera urgit |
| tu | hauries; hagueres urgit |
| ell | hauria; haguera urgit |
| nos. | hauríem; haguérem urgit |
| vos. | hauríeu; haguéreu urgit |
| ells | haurien; hagueren urgit |
Subjuntiu
Present
| jo | urgeixi |
| tu | urgeixis |
| ell | urgeixi |
| nos. | urgim |
| vos. | urgiu |
| ells | urgeixin |
Perfet
| jo | hagi urgit |
| tu | hagis urgit |
| ell | hagi urgit |
| nos. | hàgim urgit |
| vos. | hàgiu urgit |
| ells | hagin urgit |
Imperfet
| jo | urgís |
| tu | urgissis |
| ell | urgís |
| nos. | urgíssim |
| vos. | urgíssiu |
| ells | urgissin |
Plusquamperfet
| jo | hagués urgit |
| tu | haguessis urgit |
| ell | hagués urgit |
| nos. | haguéssim urgit |
| vos. | haguéssiu urgit |
| ells | haguessin urgit |
Imperative
| tu | urgeix |
| ell | urgeixi |
| nos. | urgim |
| vos. | urgiu |
| ells | urgeixin |
Verbs conjugated like 'urgir'
abaltir-se,
abaratir,
abellir,
ablanir,
abolir,
abonir,
abscindir,
absorbir,
abstergir,
accedir,
aclarir,
acollonir,
acolorir,
acovardir,
adherir,
adolorir,
adquirir,
adsorbir,
advertir,
afavorir, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'urgir'
ungir,
urpir,
argüir,
brogir,
erigir,
fregir,
fruir,
fugir,
fulgir,
furgar,
Translations
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- urgir
- apressar
Etymology
Additional Information