Nominal Forms
Infinitive: kippa
First participle: hafa kippað
Second participle: kippað
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | kippa |
| þú | kippar |
| hann | kippar |
| við | kippum |
| þið | kippið |
| þeir | kippa |
Perfect
| ég | hef kippað |
| þú | hefur kippað |
| hann | hefur kippað |
| við | höfum kippað |
| þið | hafið kippað |
| þeir | hafa kippað |
Past
| ég | kippaði |
| þú | kippaðir |
| hann | kippaði |
| við | kippaðum |
| þið | kippaðuð |
| þeir | kippaðu |
Pluperfect
| ég | hafði kippað |
| þú | hafðir kippað |
| hann | hafði kippað |
| við | höfðum kippað |
| þið | höfðuð kippað |
| þeir | höfðu kippað |
Future
| ég | mun kippa |
| þú | munt kippa |
| hann | mun kippa |
| við | munum kippa |
| þið | munuð kippa |
| þeir | munu kippa |
Future Perfect
| ég | mun hafa kippað |
| þú | munt hafa kippað |
| hann | mun hafa kippað |
| við | munum hafa kippað |
| þið | munuð hafa kippað |
| þeir | munu hafa kippað |
Subjunctive
Present
| ég | kippi |
| þú | kippir |
| hann | kippi |
| við | kippum |
| þið | kippið |
| þeir | kippi |
Perfect
| ég | hafi kippað |
| þú | hafir kippað |
| hann | hafi kippað |
| við | höfum kippað |
| þið | hafið kippað |
| þeir | hafi kippað |
Past
| ég | kippaði |
| þú | kippaðir |
| hann | kippaði |
| við | kippaðum |
| þið | kippaðuð |
| þeir | kippaðu |
Pluperfect
| ég | hefði kippað |
| þú | hefðir kippað |
| hann | hefði kippað |
| við | hefðum kippað |
| þið | hefðuð kippað |
| þeir | hefðu kippað |
Conditional
Present
| ég | mundi kippa |
| þú | mundir kippa |
| hann | mundi kippa |
| við | mundum kippa |
| þið | munduð kippa |
| þeir | mundu kippa |
Past conditional
| ég | mundi hafa kippað |
| þú | mundir hafa kippað |
| hann | mundi hafa kippað |
| við | mundum hafa kippað |
| þið | munduð hafa kippað |
| þeir | mundu hafa kippað |
Imperative
| þú | kippa |
| við | kippum |
| þið | kippið |
Sample Sentences
-
Hann kippti peningunum úr hendi hennar. (He snatched the money out of her hand.)
-
Honum kippir í kynið. (He takes after his family.)
-
Kippir hverjum í kyn sitt. (The apple doesn't fall far from the tree.)
Etymology
From Old Norse kippa (“to pull; snatch”), related to Middle English kippen ("to seize"; > Scots kip (“to jerk; pull; filch”)), Middle Dutch kippen (“to seize; catch; grip”).
Verbs referencing "kippa"
Danish
kippe.
Verbs conjugated like 'kippa'
afborga,
afhjúpa,
afneita,
afplána,
afreka,
afvopna,
athuga,
atvikast,
aula,
aumka,
auðga,
auðnast,
baula,
beisla,
bendla,
bergmála,
betla,
bifa,
bila,
blessa, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'kippa'
keppa,
klippa,
hoppa,
kaupa,
kinka,
kitla,
klappa,
klípa,
kreppa,
skipa,
Translations